Ginekologia

Wrodzona dyskeracja

Pin
Send
Share
Send
Send


Proste wysypki skórne mogą być objawami poważnej odziedziczonej choroby Darya lub dyskeracji. Ta choroba może objawiać się w dwudziestym roku życia lub później w kilku pokoleniach rodziny. Aby prawidłowo ustalić etiologię występowania nieprzyjemnych objawów i nie zaszkodzić zdrowiu podczas leczenia, należy skonsultować się z dermatologiem. Tylko specjalista po przejściu wszystkich testów jest w stanie przepisać prawidłowy przebieg leczenia.

Co to jest choroba Daryi?

Dyskeratoza grudkowa, łuszczyca, choroba Darya-White, rogowacenie wegetatywne, zespół pęcherzykowy rybiej łuski lub zespół Daryi to rzadka dziedziczna dermatoza, która jest przenoszona przez autosomalny typ dominujący z różnymi stopniami nieprawidłowej manifestacji genów. Problem jest spowodowany mutacją części DNA odpowiedzialnej za syntezę białka łączącego komórki naskórka. W miarę postępu zespołu mogą pojawić się nowe wysypki, stare grudki zaczynają łączyć się z nowotworami. Na tę chorobę mogą wpływać kobiety i mężczyźni.

Patologiczny rozwój choroby zaczyna się od pojawienia się płaskich guzków grudkowych (grudek). Ich średnica może wynosić od 1 do 3 mm. Grudki powyżej są pokryte brązową skorupą, pod którą widać wgłębienia w postaci lejków. Często guzki można znaleźć w ustach mieszków włosowych, co prowadzi do pojawienia się innej choroby - zapalenia mieszków włosowych. Grudki na twarzy znajdują się na skroniach. Ponadto objawami wystąpienia choroby są:

  • zmiany w skórze, które stopniowo stają się szorstkie i grube,
  • rozszerzenie ust gruczołów potowych,
  • podczas łączenia kilku grudek na szyi mogą pojawić się bolesne płytki i małe pęcherzyki,
  • u niektórych pacjentów występują zmiany kostne,
  • wygląd peelingu i wysypki,
  • w przypadku choroby Daryi zmiany skórne obserwuje się w miejscu dużych fałdów, twarzy i skóry głowy, za uszami i pośrodku klatki piersiowej,
  • zmiana stanu płytki paznokcia: występują podłużne pasy czerwonego i białego koloru, paznokcie mogą złuszczać.

Przyczyny choroby Darii

W patogenezie rybiej łuski dysfunkcja gruczołu odgrywa określoną rolę. Dyskeratoza grudkowa Darya jest dziedziczna, głównym powodem jest obecność nieprawidłowego genu w organizmie, a głównym czynnikiem ryzyka jest dziedziczenie wrażliwości danej osoby. W wyniku zespołu Darii witamina A nie jest w pełni wchłaniana przez organizm, podczas gdy zawartość cynku i aktywność niektórych enzymów w naskórku zmniejsza się. Rezultat tych patologicznych procesów jest naruszeniem mechanizmu rogowacenia skóry.

Jeśli rodzice są nosicielami nieprawidłowego genu, w 50% przypadków ich dziecko pokaże diagnozę - chorobę Daryi. Chociaż jeśli chore dziecko urodzi się ze zdrowym dzieckiem, jego przyszłe dzieci nie będą miały tej patologii. Rogowacenie wegetatywne nie może być przenoszone drogą płciową ani przez kropelki unoszące się w powietrzu. Niektórzy dermatolodzy uważają również, że hipowitaminoza witaminy A jest przyczyną zespołu Dariera.

Klasyfikacja

Dziedziczna dermatoza Daria, oparta na objawach klinicznych, dzieli się na:

  1. Zlokalizowana dyskeracja (półpasiec lub liniowo). Ta nieudana forma ma ogniska liniowe, które są zlokalizowane tylko na niestandardowych lub ograniczonych obszarach skóry. Charakteryzuje się kombinacją grudek i guzków.
  2. Typowy pęcherzyk. Ta postać łojotokowa występuje w 90% przypadków.
  3. Hyperkeratotic (hipertroficzny). Izolowana forma choroby (guzowata dyskeracja). Podstawowym elementem manifestacji choroby są wady skóry z płytkami i pęknięciami, wzrostami brodawek.
  4. Dyskeratoza pęcherzowo-pęcherzowa. Ta forma zespołu charakteryzuje się wysypką polimorficzną. Na różnych etapach choroby występują guzki i pęcherzyki.

Diagnostyka

Ogólny obraz kliniczny i pełna historia pacjenta pomaga określić dalszy przebieg leczenia dyskeracji u Daryi. Podczas diagnozy lekarz bada oznaki patologii, wcześniejsze przypadki wysypki wśród bliskich krewnych. Aby potwierdzić chorobę, z reguły przepisuje się analizę histologiczną, w której bada się skórę. Ponadto obowiązkowe są badania laboratoryjne: analiza biochemiczna krwi (fosfataza alkaliczna, bilirubina, trójglicerydy, AsAT, AlAT), analiza moczu i badania krwi.

Obraz kliniczny choroby przypomina leukoplakię. Ponadto chorobę Darii należy odróżnić od:

  • pęcherzyca,
  • łojotokowe zapalenie skóry,
  • czerwony porost
  • Choroby Kirl
  • verruciform epidermodysplasia.

Leczenie dyskeratozy skóry

Choroba Darii jest predyspozycją genetycznie przenoszoną. Leczenie choroby jest złożone, długotrwałe i objawowe. Aby rozpocząć terapię, musisz odwiedzić specjalistę, który pomoże wyeliminować czynniki wywołujące zaostrzenie: hipotermię, promieniowanie ultrafioletowe (ultrafiolet), pocenie się, wysoką wilgotność. Ponadto, jeśli pojawi się wtórna infekcja, konieczne będzie pozbycie się jej za pomocą antybiotyków i leków przeciwgrzybiczych. Lokalnie stosowane aerozole, barwniki anilinowe. Daria może zostać wyleczona poprzez dostosowanie składu komórek skóry.

Jednocześnie specjalista powinien odkażać ośrodek przewlekłej infekcji. Główną uwagę należy zwrócić na keratynizację, stosując duże dawki witamin A i E. Sulfotlenek dimetylu i krem ​​Unna z retinolem są przepisywane na zewnątrz. Jeśli choroba Darii jest powikłana infekcją bakteryjną, która może objawiać się jako ropne zapalenie skóry (liszajec), lekarz może przepisać antybiotyki. Kiedy należy wybrać nierównowagę hormonalną, terapię korygującą. Pod jego wpływem możliwe są trwałe długoterminowe remisje, a rokowanie na wyzdrowienie z choroby jest najkorzystniejsze.

Medicamentous

Kiedy zaostrza się chorobę, pacjent Daria z reguły przebywa w szpitalu. W leczeniu stosuje się doustne podawanie witaminy A i jej zastrzyków. Czas trwania terapii jest dobierany indywidualnie i jest pod kontrolą dermatologa. Często aromatyczne retinoidy, środki immunokorekcji i miejscowe preparaty keratoplastyczne są stosowane w początkowej fazie choroby. Pacjenci z chorobą Daryi potrzebują stałego badania lekarskiego, przeprowadzanego raz na kwartał przez specjalistę. Ponadto dermatolog może przepisać:

  • tlenoterapia,
  • leczenie uzdrowiskowe
  • kąpiele morskie i tlenowe,
  • umiarkowane promieniowanie ultrafioletowe,
  • Terapia PUVA.

W przypadku dyskeracji grudkowej Darya zaleca stosowanie tradycyjnej medycyny:

  • Możesz pić herbatę ziołową 5 razy dziennie, która jest zrobiona z liści czarnej porzeczki,
  • pożyteczna pokrzywa pokrzywy, należy ją pić 2 razy dziennie po pół szklanki lub stosować do irygacji lub balsamów dotkniętej skóry.

Jeśli przebieg choroby stanie się powszechny, dermatolog może zalecić pacjentowi stosowanie maści hormonalnych opartych na prednizonie i hydrokortyzonie. Takie leki do stosowania zewnętrznego są w stanie zatrzymać proces zapalny, zmniejszyć opuchliznę i przyspieszyć oczyszczanie powierzchni rany. W obecności rozległych wzrostów podczas choroby usunięcie zmian można wykazać metodami chirurgicznymi lub elektrokoagulacją. W wyjątkowych przypadkach pacjent jest wykonywany w celu usunięcia martwiczych elementów wysypki.

Zapobieganie

Dyskeratoza grudkowa, czyli Daria, jest dziedziczona, dlatego wielu ekspertów zaleca, aby w ramach profilaktyki pierwotnej genetycy skonsultowali się z parami, które planują zajść w ciążę w najbliższej przyszłości. Dotyczy to w szczególności tych rodziców, u których choroba została już raz zdiagnozowana. Terminowe środki lecznicze stosowane w szpitalu często prowadzą do dobrych wyników.

Stosowanie suszących skórę kremów / maści, regularne procedury higieniczne, stosowanie tylko specjalnych środków do wzięcia prysznica - wszystkie te wymagania muszą być przestrzegane, gdy osoba jest podatna na choroby skóry. Wielu pacjentów od kilku lat może osiągnąć stabilną remisję. Chociaż pełne wyzdrowienie z zespołu Darii nie powinno czekać. W przypadku braku odpowiedniego leczenia choroby mogą pojawić się powikłania w postaci:

Wrodzona dyskeracja

Wrodzona dyskeracja to zespół uwarunkowany genetycznie, objawiający się niewydolnością szpiku kostnego i kombinacją specyficznych objawów. Po raz pierwszy klasyczna triada choroby została opisana w 1906 r. Przez niemieckiego dermatowenerologa Zinssera. W latach trzydziestych Cole i Engman uzupełnili opis, po czym patologia otrzymała drugą nazwę - zespół Zinssera-Cole-Engmana. W chwili obecnej kliniczna charakterystyka choroby, oprócz klasycznej triady, obejmuje inne objawy i zespoły. Patologia jest niezwykle rzadka, częstość występowania wynosi 1: 1 000 000. Męscy przedstawiciele chorują 4,7 razy częściej niż kobiety. Objawy choroby występują między 5 a 15 rokiem życia, więc pediatra jako pierwszy napotyka ją. Objawy rozwijają się stopniowo, najbardziej wyraźny obraz kliniczny występuje w wieku 25-30 lat i starszych. Z reguły pacjenci umierają z powodu powikłań w postaci wtórnych infekcji, nowotworów złośliwych i krwawienia wewnętrznego.

Przyczyny wrodzonej dyskeracji

Wrodzona dyskeracja to dziedziczna choroba przenoszona przez sprzężone z X, autosomalne dominujące i autosomalne typy recesywne. W ponad 75% przypadków transmisja przechodzi recesywnie przez chromosom X, w 25% - przez mechanizm autosomalny dominujący. Lokalizacja wadliwego genu powodującego rozwój dyskeratozy - dyskeratyny - Xq28, rzadko - w 3q14. Przerwy chromatydowe mogą wystąpić w loci 2q33 i 8q22, anomalie mitozy. Przyczyny i mechanizmy rozwoju pierwotnego defektu kariotypu są nieznane.

Objawy wrodzonej dyskeracji

Klasyczny wariant wrodzonej dyskeracji obejmuje triadę objawów: dystroficzne zmiany w paznokciach, przebarwienia skóry i leukoplakia śluzówkowa. W ponad 85% przypadków jego przebieg komplikują inne stany patologiczne: niedokrwistość aplastyczna, niedobór odporności, nieprawidłowość móżdżku, opóźnienie umysłowe, zwyrodnienie zwłóknieniowe płuc lub wątroby oraz nowotwór złośliwy. Choroba rozwija się stopniowo. Do 5 lat wrodzona dyskeracja występuje w sposób utajony. Pierwsze objawy mogą rozwinąć się w wieku od 6 do 15 lat, czasami po 20. Z wiekiem wszystkie objawy nasilają się i pojawiają się komplikacje.

Podstawowym objawem wrodzonej dyskeracji jest z reguły dystrofia płytek paznokciowych. Paznokcie stają się cienkie i kruche, występuje podłużne prążkowanie. Po 2-3 latach do tych objawów dołączają się przebarwienia siatkowate skóry o charakterystycznej lokalizacji - twarz, szyja, górna część powierzchni klatki piersiowej. Średni rozmiar dotkniętych obszarów ma średnicę 2-8 mm. Skóra zanika, nabiera brązowego zabarwienia i obserwuje się na niej teleangiektazje. Często występuje nadmierne pocenie się i nadmierne rogowacenie stóp i dłoni, akrocyjanoza, łysienie. Po pewnym czasie plastry paznokci mogą samoistnie zniknąć, co najczęściej obserwuje się na małych palcach stóp.

Ponad połowa pacjentów w wieku do 8-10 lat cierpi na niedokrwistość hipoplastyczną, która u dzieci często jest uważana za niedokrwistość Fanconiego. Pierwsze objawy kliniczne to częste krwawienia z nosa. Wkrótce zmniejsza się odporność. Czasami niedokrwistość i niedobór odporności są głównymi objawami wrodzonej dyskeracji. W wieku 25-30 lat występuje uszkodzenie błon śluzowych jamy ustnej. Mogą rozwijać pęcherzyki lub grudki, przechodząc w erozję, brodawczaki, zanik brodawek języka, zapalenie dziąseł, leukoplakię. Zaobserwowano utratę zębów. Często dochodzi do uszkodzenia oczu - zapalenia spojówek, zapalenia powiek, ektropionu, zaćmy i jaskry. Leukoplakia stopniowo atakuje inne błony śluzowe - cewkę moczową, jelita i narządy płciowe. Jedna trzecia pacjentów ma upośledzenie umysłowe.

Leczenie wrodzonej dyskeracji

Nieskuteczne leczenie wrodzonej dyskeracji. Główny cel - walka z zahamowaniem funkcji szpiku kostnego. Metodą z wyboru jest przeszczep szpiku kostnego od rodzeństwa, które nie cierpi na tę chorobę. Nawet na tle transplantacji u większości pacjentów obserwuje się reakcję przeszczep przeciwko gospodarzowi. Jeśli niemożliwe jest wykonanie przeszczepu, wskazane jest zastosowanie anabolicznych środków hormonalnych (oksymetholonu), czynników stymulujących kolonie, erytropoetyny. Leczenie nowotworów złośliwych u takich pacjentów przeprowadza się za pomocą terapii protonowej. W leukoplakii stosuje się retinoidy i P-karoten.

Rokowanie wrodzonej dyskeracji jest niekorzystne. Prawie zawsze choroba jest śmiertelna. Nowotwory złośliwe, dodatkowa infekcja wtórna (głównie zapalenie płuc), krwawienia z przewodu pokarmowego lub inne krwotoki wewnętrzne prowadzą do śmierci. Najczęściej pacjenci umierają z powodu raka płaskonabłonkowego jamy ustnej, gardła dolnego, narządów płciowych, cewki moczowej i przewodu pokarmowego, rzadziej - gruczolakoraka trzustki, chłoniaka Hodgkina.

Co to jest dyskeracja?

Ta choroba ma drugą nazwę - leukoplakia. Jest to proces patologiczny, który powoduje degenerację płaskiego nabłonka ścian pochwy i szyjki macicy. Zwykle gardło jajowate ma powłokę wielowarstwowego nabłonka wielowarstwowego, który nie jest zdolny do rogowacenia. Wraz z rozwojem dyskeracji na błonie śluzowej mogą pojawić się narosty białe, nabłonek zaczyna keratynizować i przypominać normalną skórę.

Patologia odnosi się do chorób przedrakowych, dlatego wymaga natychmiastowej diagnozy i terapii.

Przyczyny choroby

Nie można powiedzieć z dokładnością do 100%, że wywołało to rozwój patologii, ale lekarze identyfikują pewne czynniki, które mogą wpływać na proces zastępowania jednego typu komórek nabłonkowych innymi:

  • Uraz ginekologiczny lub chirurgiczny szyjki macicy, na przykład podczas aborcji lub operacji.
  • Zwiększony poziom hormonów we krwi.
  • Zmniejszona odporność.
  • Obecność w ciele kobiety pewnych rodzajów wirusów i bakterii, na przykład HPV, Epstein-Barr.
  • Obecność przewlekłych patologii zapalnych narządów miednicy.
  • Przeniesienie patologii wenerycznej.
  • Niewłaściwa terapia ektopowa szyjki macicy.
  • Diathermocoagulacja szyjki macicy.

Nieprawidłowo leczone patologie zapalne są najbardziej niebezpieczne.

Odmiany dyskeratozy

W praktyce medycznej istnieją dwie formy choroby:

  1. Prosta dyskeratoza. Patologia jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ wymagane są instrumentalne metody badań. Patologiczny nabłonek rozprzestrzenia się na powierzchni szyjki macicy i nie wystaje. Na zdjęciu ten gatunek wygląda tak.
  2. Scaly. Podczas oglądania na fotelu ginekologicznym lekarz może zobaczyć tę formę patologii w lusterkach. Nie zauważanie tablic, górujących nad powierzchnią szyjki macicy i różniących się kolorem, jest po prostu niemożliwe. Zdjęcie pokazuje różnice tej formy patologii.

Trudno jest postawić dokładną diagnozę natychmiast po badaniu, dlatego wymagane są specjalne badania. Jeśli wykryje się małe ogniska zwyrodnienia nabłonka, przeprowadza się test Schillera, który oznacza barwienie jodem. Zaatakowane obszary nie są podatne na przebarwienia.

W przypadku dużych obszarów uszkodzeń konieczne jest wykonanie biopsji i wysłanie kawałka tkanki do badania histologicznego. Czasami skrobanie nabłonka jest wymagane do wykrycia zmian przedrakowych.

Po znalezieniu patologii lekarz musi wyjaśnić pacjentowi, co to jest, jakiego rodzaju terapia wymaga choroba.

Objawy choroby

Rozpoznanie i dokładna diagnoza na wczesnym etapie choroby jest problematyczne z powodu jej bezobjawowego przebiegu. Sytuację komplikuje fakt, że nie wszystkie kobiety regularnie poddają się badaniom i próbują ominąć gabinet ginekologa.

Ale wraz z rozwojem procesu patologicznego można zaobserwować:

  • Plamienie w okresie między miesiączkami.
  • Rozpoczyna krew po bliskości.
  • Jest wydzielina o charakterystycznym zapachu.
  • Obfite wydzielanie jest stale obserwowane.

Symptomatologia może przypominać wiele innych patologii, więc nie powinieneś samodzielnie diagnozować, a tym bardziej przepisywać terapię.

Wpływ dyskeracji na ciążę i poród

Zwykle kobieta nie musi, po stwierdzeniu, że jest w ciąży, poddać się badaniu, ale także w okresie planowania. Pozwoli to uniknąć wielu negatywnych konsekwencji nie tylko dla jej ciała, ale także dla jej przyszłego dziecka.

W ramach przygotowań do zostania matką kobieta powinna być pewna, że ​​jej układ rozrodczy jest na to w pełni przygotowany. Необходимо посетить гинеколога и удостовериться в отсутствии любых воспалительных и инфекционных заболеваний. Если во время осмотра обнаружится дискератоз, то беременность придется отложить до излечения.

Sama choroba nie wpływa na proces zapłodnienia, ale biorąc pod uwagę niebezpieczeństwo patologii dla zdrowia kobiety, lepiej poddać się terapii. Jeśli tak się stanie, że patologia zostanie wykryta już podczas noszenia dziecka, nie należy wpadać w panikę z wyprzedzeniem. Dziecko nie jest zagrożone i nie wpłynie na jego ogólną aktywność.

Podczas ciąży organizm doświadcza podwójnego obciążenia, układ odpornościowy jest osłabiony, co może spowodować szybką transformację patologicznych komórek w onkologię.

Terapia dyskeratozy

Niemożliwe jest znalezienie uniwersalnej metody terapii dla wszystkich pacjentów. Metoda leczenia jest zawsze wybierana indywidualnie, z uwzględnieniem następujących punktów:

  • Wiek kobiet.
  • Rozmiar i kształt plam na szyjce macicy.
  • Odmiany wykrytego wirusa.
  • Ciężkość patologii.
  • Działa układ rozrodczy.
  • Obecność chorób towarzyszących.

Diskeratosis wymaga zintegrowanego podejścia do leczenia, tylko w ten sposób można osiągnąć pozytywne wyniki. W celu udanej terapii ważne jest określenie przyczyny, która spowodowała degenerację nabłonka.

Przed zastosowaniem metod leczenia wykonuje się biopsję, która pozwala wykluczyć złośliwy charakter patologii.

Wśród nowoczesnych metod leczenia można zauważyć:

  1. Niszczące.
  2. Narkotyków.
  3. Chirurgiczne

Pierwsza grupa obejmuje:

  • Koagulacja laserowa.
  • Ekspozycja kriogeniczna.
  • Diathermocoagulacja.
  • Ekspozycja na fale radiowe.

Jeśli przyczyna dyskeracji zostanie wykryta podczas diagnozy, pierwszym krokiem jest jej wyeliminowanie. Na przykład konieczne jest wyleczenie patologii zapalnej, a dopiero potem przystąpienie do leczenia leukoplakii.

Pamiętaj, aby przejść leczenie farmakologiczne, którego celem jest:

  • Wzmocnienie odporności.
  • Usuwanie procesu zapalnego.
  • Normalizacja mikroflory pochwy.
  • Zmniejszona aktywność wirusów i bakterii.
  • Eliminacja patogenów chorób zakaźnych.

Zalecane są leki, które mają działanie redukujące na komórki nabłonkowe:

  • Probiotyki i prebiotyki.
  • Leki hormonalne.
  • Leki przeciwbólowe w celu łagodzenia bólu.
  • Leki stymulujące układ odpornościowy.
  • Leki przeciwzapalne.
  • Leki przeciwbakteryjne.
  • Antywirusowy.
  • Kompleksy witaminowe.

W przypadku poważnego zaniedbania choroby lub wystąpienia zwyrodnienia nowotworowego konieczne jest zastosowanie metod chirurgicznych. W tych przypadkach stosuje się okrężną diatermonizację, której istotą jest całkowite usunięcie dotkniętej chorobą części szyjki macicy wraz z sąsiednimi tkankami.

Nie zaleca się używania przepisów ludowych w celu pozbycia się choroby. Podwajając, używając tamponów zanurzonych w ziołowych wywarach, nie tylko nie pomoże, ale może także przyspieszyć biotransformację komórek.

Z reguły leczenie tej choroby jest długie, a kobieta musi być cierpliwa, mieć pewność siebie i mieć nadzieję na najlepsze.

Po zakończeniu leczenia kobieta pozostaje zarejestrowana. Ponowne badanie powinno być przeprowadzane regularnie. Po raz pierwszy od miesiąca po terapii, potem za pół roku i 12 miesięcy. Kobieta zostaje usunięta z rejestru dopiero po uzyskaniu dobrego wyniku histologicznego z kolposkopii.

Rokowanie pacjenta

Biorąc pod uwagę, że patologia jest rozpoznawana na późniejszych etapach, rokowanie dla kobiety będzie zależeć od prawidłowej diagnozy, skutecznego i odpowiedniego leczenia oraz neutralizacji czynników prowokujących. Jeśli nie ma procesu transformacji w komórki złośliwe, prognoza jest ogólnie korzystna.

Jeśli terapia jest nieobecna lub nieprawidłowo wybrana, istnieje wysokie ryzyko przekształcenia w raka, który wywołuje pełne wątpliwości. Lekarz w tym przypadku nie podejmie pozytywnej prognozy.

Częstość występowania tej choroby jest mała, ale odsetek transformacji w onkologię jest wysoki, ponad 30%.

Powikłania i skutki dyskeracji

Najpoważniejszym powikłaniem tej choroby jest zwyrodnienie do onkologii. Im później ujawni się patologia, tym większe ryzyko zachorowania na raka. Nie można z całą pewnością stwierdzić, że brak terapii z konieczności doprowadzi do zwyrodnienia złośliwego, wiele zależy od czynników zewnętrznych i wewnętrznych, na przykład od stanu układu odpornościowego kobiety, stylu życia, stosunku do zdrowia.

Każda patologia wymaga poważnej postawy, zwłaszcza jeśli chodzi o choroby sfery rozrodczej. Misją każdej kobiety jest narodziny dziecka, a prosty proces zapalny może prowadzić do poważnych komplikacji w przyszłości i niezdolności do zostania matką. Dużo łatwiej jest zapobiegać dyskeracji niż leczyć, zwracać uwagę na siebie i swoje zdrowie, regularne badania lekarskie, jeśli nie zostaną uratowane przed poważną patologią, pozwolą ci rozpoznać je na wczesnym etapie i rozpocząć skuteczne leczenie.

Dyskeracja - główne objawy:

  • Pęknięte usta
  • Sucha skóra
  • Peeling skóry
  • Suche usta
  • Erozja skóry
  • Plamienie w połowie cyklu
  • Pojawienie się guzków na skórze
  • Pojawienie się wrzodów
  • Pęknięcia w skórze
  • Wysypka na skórze w postaci płytek
  • Wygląd grudek
  • Zmniejszone pocenie się
  • Powstawanie zrogowaciałej skóry
  • Nadmierne rogowacenie warg
  • Hartowanie warg
  • Obieranie warg

Dyskeracja jest zjawiskiem patologicznym, podczas którego zakłóca się procesy rogowacenia górnej warstwy skóry, czemu towarzyszy desmoliza - rozpuszczanie mostków międzykomórkowych, które łączą komórki warstwy wzrostu naskórka. Struktura cytoplazmy staje się nieco ziarnista.

Normalne funkcjonowanie skóry, gdy tworzą się nowe talerze rogowe, gdy stare umierają. Jeśli taki cykl zostanie zakłócony, substancja rogowa zaczyna być wytwarzana w komórkach i, tworząc nowe warstwy na powierzchni naskórka, stare komórki przestają obumierać w czasie. W wyniku dyskeracji komórki stają się większe, okrągłe i oddzielone od pozostałych komórek naskórka. Jednocześnie tonofibryle (cienkie włókna białkowe), które zachowują kształt płaskonabłonkowych komórek nabłonkowych, odchodzą od desmosomów - związków, które łączą ze sobą komórki.

U dzieci wrodzoną dyskerację diagnozuje się nie rzadziej niż u dorosłych. Nieprawidłowe zrogowacenie naskórka na skórze głowy i twarzy powoduje najgłębszy uraz psychiczny, ponieważ choroba niekorzystnie wpływa na wygląd zewnętrzny osoby.

Choroba ta ma rozległą etiologię: czynniki rogowacenia skóry są podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne.

Do zewnętrznych należą:

  • obcisłe buty, które ściskają stopę,
  • dodatkowe funty,
  • płaskie stopy, różne choroby stawów,
  • długotrwałe stosowanie leków, których zadaniem jest przyspieszenie procesów odnowy komórek,
  • częste wystawienie skóry na promieniowanie ultrafioletowe,
  • częsty kontakt z substancjami toksycznymi i chemicznymi
  • uszkodzenie szyjki macicy przy pomocy instrumentów medycznych podczas aborcji lub operacji,
  • pobieranie związków chemicznych na szyjkę macicy,
  • obecność w historii problemów chorobowych układu rozrodczego lub chorób przenoszonych drogą płciową.

Istnieją również czynniki wewnętrzne, które wpływają na pojawienie się patologii w organizmie.

Wśród nich są:

  • cukrzyca
  • zakłócenie syntezy keratyny przez organizm,
  • choroby, które powodują przebieg procesów patologicznych i zmian w naskórku (liszaj, łojotok, zapalenie skóry),
  • odmiany erytrodermii,
  • zmiany w tarczycy,
  • grzyb,
  • choroby przenoszone drogą płciową,
  • niezrównoważony stan psycho-emocjonalny, depresja,
  • choroby nowotworowe
  • choroby przewodu pokarmowego,
  • aktywna produkcja hormonów w okresie dojrzewania,
  • starzenie się, któremu towarzyszy spowolnienie regeneracji skóry,
  • niska odporność
  • Hiv
  • niewłaściwe leczenie ektopii szyjki macicy.

Czym jest dyskeracja skóry?

Dyskeracja jest zjawiskiem patologicznym, podczas którego zakłóca się procesy rogowacenia górnej warstwy skóry, czemu towarzyszy desmoliza - rozpuszczanie mostków międzykomórkowych, które łączą komórki warstwy wzrostu naskórka. Struktura cytoplazmy staje się nieco ziarnista.

Normalne funkcjonowanie skóry, gdy tworzą się nowe talerze rogowe, gdy stare umierają. Jeśli taki cykl zostanie zakłócony, substancja rogowa zaczyna być wytwarzana w komórkach i, tworząc nowe warstwy na powierzchni naskórka, stare komórki przestają obumierać w czasie.

W wyniku dyskeracji komórki stają się większe, okrągłe i oddzielone od pozostałych komórek naskórka. Jednocześnie tonofibryle (cienkie włókna białkowe), które zachowują kształt płaskonabłonkowych komórek nabłonkowych, odchodzą od desmosomów - związków, które łączą ze sobą komórki.

U dzieci wrodzoną dyskerację diagnozuje się nie rzadziej niż u dorosłych. Nieprawidłowe zrogowacenie naskórka na skórze głowy i twarzy powoduje najgłębszy uraz psychiczny, ponieważ choroba niekorzystnie wpływa na wygląd zewnętrzny osoby.

Przyczyny dyskomfortu

Choroba ta ma rozległą etiologię: czynniki rogowacenia skóry są podzielone na zewnętrzne i wewnętrzne.

Do zewnętrznych należą:

  • obcisłe buty, które ściskają stopę,
  • dodatkowe funty,
  • płaskie stopy, różne choroby stawów,
  • długotrwałe stosowanie leków, których zadaniem jest przyspieszenie procesów odnowy komórek,
  • częste wystawienie skóry na promieniowanie ultrafioletowe,
  • częsty kontakt z substancjami toksycznymi i chemicznymi
  • uszkodzenie szyjki macicy przy pomocy instrumentów medycznych podczas aborcji lub operacji,
  • pobieranie związków chemicznych na szyjkę macicy,
  • obecność w historii problemów chorobowych układu rozrodczego lub chorób przenoszonych drogą płciową.

Istnieją również czynniki wewnętrzne, które wpływają na pojawienie się patologii w organizmie.

Wśród nich są:

  • cukrzyca
  • zakłócenie syntezy keratyny przez organizm,
  • choroby, które powodują przebieg procesów patologicznych i zmian w naskórku (liszaj, łojotok, zapalenie skóry),
  • odmiany erytrodermii,
  • zmiany w tarczycy,
  • grzyb,
  • choroby przenoszone drogą płciową,
  • niezrównoważony stan psycho-emocjonalny, depresja,
  • choroby nowotworowe
  • choroby przewodu pokarmowego,
  • aktywna produkcja hormonów w okresie dojrzewania,
  • starzenie się, któremu towarzyszy spowolnienie regeneracji skóry,
  • niska odporność
  • Hiv
  • niewłaściwe leczenie ektopii szyjki macicy.

Objawy dyskeracji

Główne objawy tego patologicznego procesu:

  • skóra stała się zauważalnie sucha, jest jej silne złuszczanie,
  • mniej potu niż zwykle
  • uformowane obszary ze skórą zrogowaciałą,
  • pojawiają się guzki, wystające guzki
  • są krwawiące wrzody, erozja, która może osiągnąć duże rozmiary,
  • pęknięcia powstają na uszkodzonej skórze.

Objawy są jednak różne w zależności od rodzaju dyskeracji.

Rozważ niektóre z nich:

  • Dyskeratoza grudkowa - na mieszkach włosowych pojawiają się małe czerwonawe grudki, szorstkie w dotyku - prowokuje rozwój ropnego zapalenia skóry.
  • Dziedziczne odmiany rogowacenia grudkowego (choroba Darya-White) - szaro-brązowe grudki z powierzchownymi skorupami, mogą pojawić się na całym ciele na zewnątrz, aż do błony śluzowej - wywołują dyskeratozę krtani.
  • Wrodzona dyskeracja, rozpowszechniona (kod ICD-10 - L90.8), jest kryciem kilku dotkniętych mieszków włosowych w kształcie pędzla.
  • Leukoplakia, dyskeratoza szyjki macicy - krwawienie w okresie międzymiesiączkowym - sporadycznie.
  • Mibelli porokeratosis - stożkowate, elastyczne, szare węzły.
  • Dyskeratoza wargi - stan przedrakowy warg, suchość, szorstkość, łuszczenie się, pęknięcia, nadmierne rogowacenie warg.
  • Dyskeratoza starcza (dyskeracja skóry) to pojawienie się suchych lub tłustych żółtawych płytek na różnych częściach ciała.

Aby w odpowiednim czasie uzyskać niezbędną pomoc w walce z dyskeratozą, konieczne jest skonsultowanie się z dermatologiem po wykryciu objawów.

Jak to ujawnić w sobie

Aby powiązać nieprzyjemne i bolesne objawy na skórze z rozwojem dyskeracji, konieczne jest zrozumienie, jakie są wspólne objawy dla różnych typów choroby i specyficzne, specyficzne dla danego typu patologii.

  • skóra wygląda bardzo sucho, łuszcząca się,
  • ilość wydzieliny z gruczołów potowych jest zmniejszona,
  • formowane są obszary pokryte płytkami keratynowymi, tworzące warstwy o różnej grubości - od 2 - 3 do 30 mm,
  • obserwuje się rogowacenie mieszków włosowych, jeśli zostanie rozpoznane nadmierne rogowacenie skóry głowy,
  • tworzą się guzki, nierówne wypukłości skóry o różnych rozmiarach,
  • Pęknięcia pojawiają się często - głębokie, bolesne - na stopach, łokciach, dłoniach, a nawet na głowie,
  • procesowi towarzyszy krwawienie, wyrazy, erozja (uszkodzenie), mogą uchwycić duży obszar, przemieszczając się do całego ciała,
  • ograniczone ogniska mogą wyglądać jak brodawki, modzele na podeszwach.

Specyficzne objawy dyskeracji w różnych chorobach:

  • małe wypukłe czerwone pryszcze-guzki w okolicy mieszków włosowych z powodu zablokowania przewodów z łuskami skóry („gęsia skóra”) na ramionach, nogach, pośladkach, udach,
  • Wygląd czerwonej obręczy wokół pęcherzyków,
  • przy stałym mechanicznym podrażnieniu skóra staje się szorstka i podobna do skóry ropuchy,
  • zakażenie pęcherzyków prowadzi do rozwoju ropnej skóry (choroby skóry krostkowej)
  • pojawienie się licznych małych różowych węzłów pokrytych szorstkimi rogowymi płytkami na plecach, brzuchu, kończynach,
  • skręcone włosy na środku węzłów,
  • Najczęściej dotyka dzieci i młodzież, szybko zmienia się w formę przewlekłą, nasilającą się w zimie
  • wysypka grudkowa szaro-brązowych grudek (blaszek) na twarzy, za uszami, na głowie i klatce piersiowej, między łopatkami lub na całym ciele,
  • możliwe uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, narządów płciowych, krtani, przełyku, rogówki, odbytnicy,
  • skorupa na grudkach,
  • nalewanie grudek do ognisk wegetatywnych w postaci brodawek,
  • rozwój obszarów płaczących w fałdach skóry,
  • możliwe zmiany zwyrodnieniowe w paznokciach, rogowacenie na dłoniach i podeszwach, torbiele w tkance kostnej.
  • tworzenie pojedynczych żółtych, brązowych grudek, pokrytych rogowymi płytkami 1-5 mm, w obszarze mieszków włosowych,
  • przy usuwaniu skorupy z grudki znajduje się mokra, krwawa fossa,
  • grudki są bezbolesne, nie łączą się w ogniska,
  • lekkie swędzenie (rzadko),
  • pogorszenie po promieniowaniu ultrafioletowym

Skóra w okolicach nóg, ud, wewnętrznej części stóp, czasami na ciele, rzadko śluz i uszy są naruszone. Starsi mężczyźni chorują. Kobiety prawie nigdy nie chorują.
  • pojedyncze elementy o różnych kształtach, podobne do grubych krótkich włosów, pokrywające różne części ciała i kończyn,
  • tworzenie skupisk kilku dotkniętych mieszków włosowych w postaci pędzla
  • pogrubienie warstwy rogowej na pięcie, zewnętrznej i wewnętrznej krawędzi stopy, pod palcami,
  • pęknięcia o różnych głębokościach często - krwią,
  • bolesność, sztywność, pieczenie,
  • odciski i brodawki
  • pogrubienie i zmiana struktury płytki paznokcia,
  • zagęszczanie i utwardzanie lub obluzowanie i porowatość,
  • zmiana koloru
  • wiele form rogów (owalne) z ciała, czarny i brązowy kolor na skórze głowy, twarzy, szyi i innych obszarach,
  • suszona, szorstka, szorstka skóra,
  • częste formowanie się na twarzy skorup, grudkowate guzki ciemnego koloru, formacje kolczaste,
  • z ciężkim przepływem na twarzy rodzaj skórki,
  • przy braku terapii - łysienie (częściowe lub całkowite),
  • z porażką w obszarze włosów głowy - tępe i kruche włosy z łupieżem, rozproszone (rozproszone) straty.

Patologia jest powszechna wśród osób starszych.
  • keratynizacja skóry twarzy, szyi, klatki piersiowej,
  • utrata elastyczności, wczesne starzenie się,
  • rozwój szorstkich, przypominających papier ścierny uszczelek i nieregularności.

Powodem jest uważane za aktywne nasłonecznienie (promieniowanie słoneczne). Stan przedrakowy, który wymaga regularnej obserwacji z dermatologiem.
  • tworzenie gęstych szarawych węzłów stożkowych,
  • wraz z rozwojem choroby - tworzenie się płytki nazębnej w postaci pierścienia 10 - 40 mm z otworem w środku i twardym wałkiem rogowym na krawędzi.

Dziedziczna patologia, często dotykająca dzieci.

Wygląd na różnych częściach ciała (częściej - na otwartych) suchych lub tłustych płaskich płytkach o żółto-brązowym kolorze z nierównymi konturami, 1–3 cm wielkości, podobnie jak brodawki.

Choroba może trwać bardzo długo i nie powodować nieprzyjemnych odczuć z wyjątkiem rzadkiego, słabego swędzenia.

Czasami zaczyna się rozwijać stan zapalny i krwawienie płytek z późniejszym uszkodzeniem tkanki (erozją). Znak ten wskazuje na prawdopodobne przejście patologii do postaci złośliwej. Odradza się w raku w rzadkich przypadkach.

Powody zewnętrzne

  1. Długotrwały silny nacisk na stopy podczas noszenia ciasnych butów. Wynika to z faktu, że nadmierne ściskanie tkanek, podobnie jak agresja zewnętrzna, aktywuje mechanizmy ochronne w postaci nienormalnie szybkiego podziału komórek na tle zakłócenia procesu złuszczania martwych komórek.
  2. Otyłość, w której nadwaga zwiększa obciążenie stopy wielokrotnie.
  3. Choroby stawów (kończyny dolne), skrzywienie kości stóp, chromanie, płaskie stopy, przeciążenie stawu skokowego.Te choroby i stany naruszają prawidłowy rozkład obciążenia na stopy, w wyniku czego występują obszary, w których występuje nadmierne ciśnienie, aw rezultacie hiperkeratoza w niektórych obszarach.
  4. Długotrwałe leczenie glikokortykosteroidami. Leki hormonalne przyspieszają proces odnowy komórkowej, co powoduje rozwój rogowacenia.
  5. Częste i długotrwałe nasłonecznienie. Promieniowanie ultrafioletowe niepotrzebnie przeciera skórę, powodując różne zmiany patologiczne w naskórku.
  6. Częsty kontakt z agresywnymi środkami chemicznymi (profesjonalne rogowacenie).

Przyczyny endogenne (wewnętrzne)

Nieprawidłowe pogrubienie warstwy rogowej z zaburzeniem procesu rogowacenia i złuszczania obserwuje się w następujących chorobach:

  1. Cukrzyca. Naruszenie procesów metabolicznych powoduje osłabienie wrażliwości skóry, zaburzenia ukrwienia naskórka, zwiększoną suchość skóry. Te niekorzystne czynniki są podstawą rozwoju dyskeracji.
  2. Zaburzenia genetyczne keratyny.
  3. Choroby, które powodują nieprawidłowe zmiany w strukturze i funkcji naskórka, które obejmują: egzemę, łuszczycę, porosty różnych gatunków, rybia łuska skóry, mięczak zakaźny, łojotokowy, kontaktowe zapalenie skóry.
  4. Erytrodermia - choroby skóry z szeroko rozpowszechnionym zaczerwienieniem i łuszczeniem.
  5. Choroby grzybicze skóry.
  6. Zakażenia narządów płciowych (kiła, rzeżączka).
  7. Zaburzenia układu hormonalnego.
  8. Zaburzenia neurologiczne. Depresja, intensywne uczucia prowadzą do utraty ogromnej ilości witaminy B, a jej niedobór powoduje suchość skóry.
  9. Choroby onkologiczne, prowokujące paronkologiczne rogowacenie dłoni i stóp.
  10. Niedobór grup witamin C, A, E i B odpowiedzialnych za zdrowie skóry.
  11. Patologie jelitowe, choroby wątroby i woreczka żółciowego.
  12. Dojrzewanie i starzenie się. Są to warunki, w których następuje gwałtowne naruszenie statusu hormonalnego w organizmie.
    • U młodzieży - aktywna produkcja hormonów wywołuje produkcję keratyny.
    • U osób starszych, przeciwnie, spadek hormonów w organizmie hamuje procesy naturalnej odnowy i złuszczania martwych komórek (starcze dyskeratozy).

Podstawowe zasady

Podstawowe zasady kontroli dyskeratozy:

  1. Dokładna diagnoza i określenie przyczyny (zewnętrznej lub wewnętrznej) choroby.
  2. Eliminacja wszystkich niekorzystnych czynników przyczyniających się do pojawienia się lub rozwoju objawów hiperkeratozy.
  3. Leczenie objawów i określony rodzaj dyskeracji za pomocą specjalnych leków.

Dyskeratozę zaleca się wszystkim pacjentom w celu poprawy stanu skóry:

  1. Zastosowanie terapeutycznych nawilżaczy.
  2. Witaminy z grupy B, koniecznie A, E i C - w postaci tabletek i kompozycji maści - zewnętrznie do korygowania procesów złuszczania martwych komórek i syntezy nowych (wyłącznie w tym celu możliwe są negatywne objawy).

Niektóre środki naprawcze

Leczenie dyskeracji jest zawsze złożone, obejmujące stosowanie leków wewnętrznych i zewnętrznych, witamin, fizjoterapii.

Na przykład, z postacią pęcherzykową, ma na celu poprawę funkcjonowania narządów wewnętrznych, normalizując stan hormonalny organizmu. Przydzielaj środki zmiękczające, nawilżające maści i preparaty zewnętrzne kwasami mlekowymi i owocowymi, które mogą delikatnie złuszczać warstwę rogową.

Zabronione mechaniczne metody oczyszczania skóry (peelingi, peelingi, stosowanie pumeksu), które uszkadzają górną warstwę skóry, co często prowadzi do wprowadzenia czynników zakaźnych, pogorszenia wszystkich objawów i rozwoju ropnej skóry (zmiany krostkowej). Objawy dyskeratozy pęcherzykowej (niezwiązane ze zmianami genetycznymi) często znacznie zmniejszają się lub całkowicie zanikają z wiekiem, co jest związane ze zmniejszeniem wydzielania sebum i szybkością podziału komórek skóry właściwej.

Przypisz keratolityczne maści i kremy, aby zmiękczyć i rozpuścić zrogowaciałą warstwę komórek (tylko za zgodą specjalisty):

  • Akriderm SK, którego wynikiem jest rogowacenie dłoniowo-podeszwowe, wrodzona rybia łuska, nieokreślone rodzaje pogrubienia naskórka,
  • Belosalik (łojotokowe zapalenie skóry, nabyta rybia łuska, rogowacenie) i Diprosalic,
  • Tretinoina.

  • Do hiperkeratozy głowy należy stosować wazelinę, glicerynę, olej rycynowy, produkty z kwasem mlekowym.
  • W ciężkich przypadkach nadmiernego rogowacenia głowy, soczewkowej i rozsianej postaci choroby specjalista może przepisać glikokortykosteroidy (środki hormonalne) i aromatyczne retinoidy.
  • Lekarz-podolog lub kosmetolog zajmuje się leczeniem hiperkeratozy stóp. Jeśli przyczyną choroby są niewłaściwe buty, wybierz taki, w którym obciążenie stopy będzie równomiernie rozłożone na całej powierzchni stopy.
  • W przypadku zaburzeń ortopedycznych pamiętajcie o poprawieniu ich w otropedzie. Powinieneś sprawdzić prawdopodobieństwo grzybiczych zmian skórnych stóp, pracę układu hormonalnego.
  • Pęknięcia na stopach są leczone maścią Sintomitsinovoy, maściami nawilżającymi i oleistymi z roztworem retinolu. Dozwolone jest stosowanie kąpieli z solą, ostrożnie - pumeksu i mechanicznego szlifowania.
  • Wraz z rozwojem dziedzicznych typów patologii, krioterapii i laseroterapii, często przeprowadza się elektrokauteryzację poszczególnych ognisk, wewnątrzgałkowe podawanie hormonów. Przypisz maść 5-fluorouracyl 5% i fluorouracyl, Etritinat.
  • Z aktynicznym hiperkeratozą - obowiązkowe stosowanie kremów ochronnych przed promieniowaniem słonecznym.

Ważne jest, aby pamiętać, że stosowanie skutecznych środków w celu zmniejszenia zewnętrznych objawów choroby nie pomaga w całkowitym wyleczeniu, dopóki przyczyna dyskeracji nie zostanie rozwiązana.

Ten film opowie o leczeniu dyskeratozy i hiperkeratozy skóry za pomocą preparatów i środków ludowych:

Obejrzyj film: Odporność wrodzona i nabyta (Styczeń 2022).

Pin
Send
Share
Send
Send