Małe dzieci

Przypadki choroby Kawasaki u dzieci: trudności diagnostyczne, cechy leczenia Tekst artykułu naukowego na temat specjalności - medycyna i opieka zdrowotna

Pin
Send
Share
Send
Send


Śluzowo-skórny zespół limfatyczny, znany jako choroba Kawasaki, jest ostrym zapaleniem naczyń. W przypadku choroby tętnice ulegają uszkodzeniu, a błony śluzowe i skóra ulegają zauważalnym zmianom. Choroba została po raz pierwszy opisana przez japońskiego lekarza Tomisaka Kawasaki w latach 60-tych. Nawiasem mówiąc, w Japonii co roku odnotowuje się dość dużą liczbę przypadków dzieci poniżej piątego roku życia. Częściej choroba atakuje chłopców. W Rosji choroba Kawasaki pozostaje rzadka, ale każdy rodzic musi mieć informacje o jej rozwoju i leczeniu.


Zdjęcie: Każdy rodzic musi wiedzieć o chorobie

Zdaniem ekspertów jedną z możliwych przyczyn rozwoju choroby jest retrowirus, który promuje zapalenie naczyń krwionośnych. Między innymi opisane są predyspozycje dziedziczne, które ujawniają się pod wpływem infekcji bakteryjnej i rasy (dzieci krajów wschodnich są bardziej podatne na chorobę).


Zdjęcie: Retrovirus

Przejawy

Choroba Kawasaki u dzieci zaczyna się ostro.

Pierwszy objaw wzrost temperatury. Jeśli nie podejmiesz odpowiednich działań, gorączka może utrzymywać się przez kilka tygodni.

Niepożądanym objawem jest zwiększony okres gorączki. Ostra faza trwa zwykle od 7 do 10 dni. Jego zakończenie wiąże się z początkiem drugiego etapu ute podostrego, który można zaobserwować przez 2-3 tygodnie. W tym czasie choroba pojawia się na skórze dziecka. Lekarze nazywają manifestacje skóry wysypka plamkowa. Ten ostatni występuje w postaci czerwonych plam, ale czasami mogą pojawić się pęcherze lub elementy charakterystyczne dla szkarłatnej gorączki.


Zdjęcie: Wysypka plamki żółtej

Z reguły wysypka jest zlokalizowana w pachwinie i proksymalnych kończynach.

Jeśli niezbędne środki nie zostaną podjęte w odpowiednim czasie, skóra w tych miejscach może zacząć gęstnieć, powodując u dziecka uczucie nieprzyjemnych, a nawet bolesnych doznań.

Czas jest dodawany do manifestacji skóry. uszkodzenie błon śluzowych jamy ustnej i oczu. Dziecko rozwija zapalenie spojówek w obu oczach, ale nie obserwuje się wydzielania. Są suche usta, zaczerwienienie języka, powiększone migdałki. Krwawiące rany można zobaczyć na ustach dziecka.


Zdjęcie: Krwawiące rany na ustach dziecka.

Węzły chłonne szyjne są wyraźnie powiększone i po obu stronach. Wśród innych oznak choroby wskazane choroba naczyń i serca, zespół stawowy. W pierwszym przypadku dziecko odczuwa ból serca, staje się zakładnikiem arytmii i tachykardii. W niektórych sytuacjach choroba Kawasaki może prowadzić do niewydolności serca. Zapalenie stawów stawów, kolan i rąk. Oprócz tego choroba ma objawy takie jak ból brzucha, biegunka, wymioty. W niektórych przypadkach może wystąpić zapalenie opon mózgowych.


Zdjęcie: Ból brzucha u dziecka

Diagnostyka

Chorobę Kawasaki można uznać za zdiagnozowaną, jeśli dziecko ma prawie każdy objaw związany z chorobą. Jest to gorączka i zapalenie spojówek oraz wysypka z dalszym ubijaniem skóry. Jednak wielu lekarzy korzysta z testów laboratoryjnych. Zaleca się, aby mały pacjent zdał testy, które można wykorzystać do wykrycia leukocytozy, zwiększonego OB, niedokrwistości i trombocytozy. Wyniki EKG pomogą zidentyfikować oznaki choroby niedokrwiennej i tętniaka w sonografii dopplerowskiej.


Zdjęcie: Testowanie dziecka

Niech choroba Kawasaki jest rzadko rozpoznawana, dziś znane leki, skutecznie radzące sobie z jej objawami. Eksperci, rozpoczynając leczenie, rozważają najważniejsze spotkanie środki do ochrony układu sercowo-naczyniowego dziecka. Preparaty immunoglobulin, których przebieg wynosi do tygodnia, są skuteczne w zwalczaniu dolegliwości. Leki podaje się dożylnie w równych dawkach. Obecne w nich przeciwciała są odpowiedzialne za zwiększenie odporności organizmu dziecka na chorobę. To z kolei obiecuje szybszy powrót do zdrowia. Zdecydowanie konieczne, gdy choroba jest brana pod uwagę aspiryna. W tym przypadku lek jest ważny dla tłumienia podwyższonej temperatury ciała i rozrzedzania krwi. Ten moment zapobiega występowaniu zakrzepów krwi, ale ma także silne działanie przeciwzapalne na organizm. Czas podawania aspiryny i wymaganej dawki ustala lekarz prowadzący. Po pokonaniu naczyń wieńcowych okres ten trwa znacznie dłużej. „


Zdjęcie: Biorąc aspirynę

Aspiryna nie jest zalecana do stosowania u dzieci poniżej dwunastego roku życia, ale nie obejdzie się bez niej w walce z chorobą Kawasaki!

Glukokortykoidy i antybiotyki są uważane za nieskuteczną metodę leczenia dolegliwości.

Według statystyk choroba Kawasaki, zdiagnozowana na czas i leczona, zapowiada się pozytywnie. Śmierć, która jest nadal dozwolona, ​​jest niezwykle rzadka. Z reguły prowadzi do powstania zakrzepicy wieńcowej lub zawału mięśnia sercowego. „

Niestety, niektóre dzieci z chorobą Kawasaki nie są odporne na dalszą manifestację miażdżycy i niedokrwienia serca, co wiąże się z zachowaniem zmienionego stanu naczyń wieńcowych.

Obserwacja

Jak wspomniano wcześniej, choroba często mija, nie pozostawiając żadnych konsekwencji. Ale to nie znaczy, że po wyzdrowieniu dziecko nie powinno być zarejestrowane u reumatologa. Wymagane są comiesięczne kontrole przez cały roka później lekarz może zalecić badanie co sześć miesięcy. Zadaniem rodziców w okresie rekonwalescencji dziecka jest opracowanie określonego trybu.


Zdjęcie: kontrola dziecka

Streszczenie artykułu naukowego na temat medycyny i zdrowia publicznego, autorem pracy naukowej jest Baranova Irina Petrovna, Lesina ON, Kokurochnikova G.N., Bakulina I.V., Kondratyuk N.L.

Pilność problemu wynika ze złożoności diagnozowania choroby Kawasaki, poważnych powikłań układu sercowo-naczyniowego i kilku badań w Rosji. Przedstawiono przypadki kliniczne trzech pacjentów z rozwiniętym kompleksem objawowym choroby Kawasaki i zmian naczyniowych serca. Przeanalizowano etapy diagnozowania choroby, ujawniono rolę czynnika zakaźnego w diagnozie choroby Kawasaki, pokazano skuteczność leczenia dużymi dawkami aspiryny i podawanie immunoglobulin do podawania dożylnego.

Przypadki choroby Kawasaki u dzieci: trudności diagnostyczne, cechy leczenia

To nie problem. Podano przypadki pacjentów z chorobą serca. Został przeanalizowany w wyniku diagnozy choroby.

Tekst pracy naukowej na temat „Przypadki choroby Kawasaki u dzieci: złożoność diagnozy, cechy leczenia”

Pilność problemu wynika ze złożoności diagnozowania choroby Kawasaki, poważnych powikłań układu sercowo-naczyniowego i kilku badań w Rosji. Przedstawiono przypadki kliniczne trzech pacjentów z rozwiniętym kompleksem objawowym choroby Kawasaki i zmian naczyniowych serca. Przeanalizowano etapy diagnozowania choroby, ujawniono rolę czynnika zakaźnego w diagnozie choroby Kawasaki, pokazano skuteczność leczenia dużymi dawkami aspiryny i podawanie immunoglobulin do podawania dożylnego. Słowa kluczowe: dzieci, choroba Kawasaki, diagnoza

Przypadki choroby Kawasaki u dzieci: trudności diagnostyczne, cechy leczenia

I. P. Baranova1, O. N. Lesina1, G. N. Kokurochnikova2, I. V. Bakulina2, N. L. Kondratyuk2

Podyplomowy Instytut Medyczny1, Penza,

Regionalny Dziecięcy Szpital Kliniczny Penza po N.F. Filatov2

To nie problem. Podano przypadki pacjentów z chorobą serca. Został przeanalizowany w wyniku diagnozy choroby. Słowa kluczowe: dzieci, choroba Kawasaki, diagnoza

Dane kontaktowe: Baranova Irina Petrovna - doktor nauk medycznych, prof., Head. Zakład Chorób Zakaźnych Penza Institute for Advanced Medical Studies, Penza, 440060, ul. Stasova, 8A, (8412) 96-45-44, [email protected]

Po raz pierwszy choroba Kawasaki (zespół śluzowo-skórno-kończynowo-trzustkowy) została opisana przez japońskiego pediatrę w 1967 r. I jest obecnie zarejestrowana w wielu krajach, w tym w Rosji. Problemy pilność spowodowane rzadko to nozologie podobieństwa objawów z różnymi chorobami o charakterze zakaźnym i niezakaźnym (szkarlatyna, Jer-siniozami, exanthematous infekcji, grypy, infekcję adenowirus, zakażenie wirusem Epsteina-Barra, zespół Reitera, zespół Stevenson-Johnsona, układowy młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów i inne), co prowadzi do późnego rozpoznania choroby Kawasaki, nieodpowiedniego leczenia i powstawania powikłań układu sercowo-naczyniowego. Choroba Kawasaki (CD) jest układowym zapaleniem naczyń i występuje głównie u dzieci w wieku wczesnym i przedszkolnym [1-3]. Czynnik etiologiczny nie został jeszcze zidentyfikowany, ale istnieje silny argument, że choroba jest wynikiem wpływu czynnika zakaźnego na predysponowane genetycznie osoby [4]. W 1990 r. Komitet ds. Reumatyzmu, Zapalenia wsierdzia i Choroby Kawasaki w American Heart Association (American Heart Association) określił kryteria choroby: obecność gorączki trwającej co najmniej 5 dni i co najmniej cztery z pięciu objawów (obustronne wstrzyknięcie naczyń spojówkowych bez wysięku, zmiany w jamie ustnej - rumień warg i jamy ustnej, język malinowy z powodu wyraźnych brodawek, zmiany w obwodowych częściach kończyn - obrzęk, zaczerwienienie występujące w pierwszym tygodniu i złuszczanie nabłonka od 14 do 21 dni od początku dla Choroby, rozlana i polimorficzna wysypka pojawiająca się w pierwszych dniach choroby - szkarłatna, plamkowa, plamkowo-grudkowa, rzadziej urtikarna lub podobna do copo, limfadenopatia szyjna - występuje w 50% przypadków, a częściej wykrywa się pojedynczy bolesny węzeł chłonny o średnicy ponad 1,5 cm ) [5, 6]. Jednym z najpoważniejszych powikłań CD jest tworzenie się tętniaka tętnic wieńcowych, a przy diagnozie trzech powyższych objawów. „Niekompletne przypadki” choroby Kawasaki

może ewoluować do końca [6, 7]. Główne powikłania obserwowane są w układzie sercowo-naczyniowym - oprócz zapalenia naczyń wieńcowych, tętniaków tętnic wieńcowych, niedomykalności mitralnej, wysiękowego zapalenia osierdzia, zakrzepicy tętnic wieńcowych, które są diagnozowane echograficznie lub angiograficznie w pierwszych 60 dniach choroby, są wykrywane. Ponadto opisano aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie mięśni, zapalenie mięśnia sercowego [6, 8]. Aby zapobiec powikłaniom i zmniejszyć śmiertelność, co według różnych naukowców jest ważne, 0,08–3,7% [6], wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie CD na czas są ważne. Jednak w literaturze domowej istnieją rzadkie opisy BC [9, 10]. Analiza statystyczna cech klinicznych CD została przeprowadzona tylko w zależności od regionu Syberii Wschodniej (obwód irkucki), geograficznie zbliżonego do krajów o szerokiej dystrybucji CD (Japonia, Korea, Chiny) [11]. Niedostatek danych literackich decyduje o znaczeniu analizy przypadków klinicznych CD i w centralnych regionach Rosji.

Na okres od 2009 do 2011 roku W Regionalnym Szpitalu Klinicznym Dziecięcym w Penzie były 3 przypadki CD. Podajemy obserwację trzech dziewczynek z CD w wieku 2, 3 i 5 lat. Wszystkie dzieci były hospitalizowane z różnymi diagnozami diagnostycznymi - SARS, szkarłatna gorączka, gorączka nieznanego pochodzenia. Różnicowe poszukiwania diagnostyczne sugerowały szeroki zakres chorób: zakaźnych (szkarłatna szkarłat, jersinioza, pseudotuberculosis, bruceloza, salmonelloza, mononukleoza zakaźna) i niezakaźnych (hemoblastoza, reumatyzm, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów itp.). U wszystkich pacjentów obserwowano długą gorączkę gorączkową (38–39 ° C i wyższą) i wahała się od 12 do 25 dni. W szpitalu miała miejsce późna hospitalizacja, więc w leczeniu ambulatoryjnym pacjenci byli od 5 do 20 dni. U wszystkich pacjentów stwierdzono zapalenie spojówek, żywe przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła, „szkarłatny” język. U jednego z pacjentów w 1. tygodniu choroby rozwinęła się wysypka plamisto-grudkowa, uważana za alergiczną, u pozostałych dwóch - szkarłatna z przekrwieniem i obrzękiem dłoni

i zatrzymaj się, później zauważono złuszczanie blaszek dystalnych kończyn. Wszyscy pacjenci mieli zespół stawowy o różnym nasileniu z obrzękiem i bólem podczas poruszania stawami kolanowymi i kostkowymi, a u jednego dziecka wystąpiły zmiany w małych stawach rąk. Zapalenie węzłów chłonnych z jednostronnym powiększeniem i tkliwością węzłów chłonnych migdałków obserwowano tylko u jednego dziecka. Od początku choroby stan był ciężki z ciężkim zespołem zatrucia, przeczulicą i zwiększoną drażliwością. W badaniu laboratoryjnym wszyscy pacjenci wykazywali leukocytozę 12–18 tys./ml, przyspieszoną ESR (40–60 mm / h), trombocytozę (447–612 tys./ml), wzrost CRP do 65 mg / l oraz seromucoid - ponad 1 jednostkę. gęstość optyczna, wzrost ALT, AST o 1,5 raza, podczas gdy powiększenie wątroby (+3 cm) obserwowano tylko u jednego dziecka. W jednym przypadku wykryto wysokie miana przeciwciał IgM przeciwko VCA EBV (1: 800), w drugim - zakażenie EBV (późna infekcja). Terapia antybakteryjna i detoksykacyjna była nieskuteczna. W 2009 r. Chorobę Kawasaki zdiagnozowano u 2-letniej dziewczynki 1 miesiąc po wystąpieniu choroby (została przyjęta na oddział kardio-reumatologiczny po 20 dniach leczenia ambulatoryjnego), w 2010 r. Miała 5 lat - 10 dnia leczenia szpitalnego, w 2011 r. Miała dziecko 3 lat - w 3. dniu hospitalizacji. W dwóch ostatnich przypadkach chorobę Kawasaki rozpoznaje się na oddziale chorób zakaźnych. Trudności diagnostyczne w 2010 r. Były spowodowane stanem alergicznym pacjenta, zmianami w testach moczu, które interpretowano jako zaostrzenie przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, otoskopowym obrazem lewego zapalenia ucha środkowego. Instrumentalne badania serca i naczyń wieńcowych przyczyniły się do rozpoznania. W EKG - objawy przeciążenia lewej komory, tachykardia zatokowa, zmiany metaboliczne w mięśniu sercowym. Podczas wykonywania kardiografii ECHO u wszystkich pacjentów stwierdzono zmiany w sercu: nieżyt nosa i wypadanie zastawki (2-letnie dziecko), zapalenie naczyń wieńcowych, tętniak przedniej zstępującej tętnicy wieńcowej (PNA) o średnicy 7 mm i skrzeplinę ciemieniową (5-letnia dziewczynka), zapalenie sromu zastawki mitralnej (u pacjenta 3 lata). Wszyscy pacjenci byli leczeni dużymi dawkami aspiryny (100 mg / kg masy ciała) z przeniesieniem do 0,25 g / dzień zakrzepowego ACC, dwóch pacjentów podawano immunoglobuliny do podawania dożylnego w dawce 2 g / kg masy ciała - normalnej ludzkiej immunoglobulinie (Microgen, Rosja), pentaglobin (Biotest, Niemcy). We wszystkich przypadkach wystąpił pozytywny trend z normalizacją temperatury, złagodzenie objawów klinicznych choroby. Podczas badań kontrolnych pacjentów z echokardiogramem ustalono również dodatnią dynamikę (w tym u 5-letniego dziecka z tętniakiem PNA, w badaniu kontrolnym po roku nastąpił spadek średnicy tętniaka do 4 mm), jednak pacjenci byli do tej pory monitorowani przez specjalistę sercowo-naczyniowego. Badania EKG i ECHO-KG.

1. Choroba Kawasaki jest rzadką chorobą o niewyjaśnionym czynniku etiologicznym i polimorficznym obrazie klinicznym, co stwarza trudności w terminowej diagnozie.

2. We wszystkich analizowanych przypadkach chorobie towarzyszyła przedłużająca się gorączka gorączkowa i obecność 4 z 5 głównych kryteriów choroby Kawasaki u 2 pacjentów i 5 kryteriów u jednego dziecka, podczas gdy u wszystkich pacjentów wystąpiło uszkodzenie stawów, naczyń wieńcowych, aw wskaźnikach laboratoryjnych ogólnoustrojowe zapalenie reakcja objawiła się leukocytozą, znacznie przyspieszonym ESR, wzrostem CRP. Dwa z trzech przypadków choroby były związane z zakażeniem EBV.

3. Hospitalizacja pacjentów jest prowadzona głównie w dziale chorób zakaźnych, z powodu wieloustroju objawów, obecności wysypki i gorączki gorączkowej.

4. Terminowa diagnoza i stosowanie aspiryny i dożylnej immunoglobuliny we wczesnym stadium pozwala na szybkie zatrzymanie objawów choroby, a późnemu rozpoznaniu towarzyszy rozwój powikłań naczyń wieńcowych.

5. Представленные клинические случаи демонстрируют, что информированность врачей — педиатров, инфекционистов, ревматологов о болезни Кавасаки значительно влияет на сроки диагностики этого заболевания, своевременное проведение адекватной терапии, исход болезни.

1. Ren X. Cardiac manifestaitions of mucocutaneouslymph node syndrome (Kawasaki disease) / Х. Ren, R. Banker // J. Am. Coll. Cardiol. — 2009. — № 54 (1). — P. 89.

2. Sensaki H. Długoterminowy wynik choroby Kawasaki // Cyrkulacja. - 2008. - № 16. - str. 2763-2772.

3. Kawasaki T. Ogólny przegląd i problemy w chorobie Kawasaki // Jpn. Heart J. - 1995. - Nr 36 - str. 1-12.

4. Harnden A. Wzrastająca częstość występowania choroby Kawasaki w Englsnd: Analiza danych o przyjęciu do szpitala / A. Harnden, V. Alves, A. Sheikh // BMJ. - 2002. - № 342. - str. 1424-1429.

5. American Heart Committee on Rheumatic Fever, Endocarditis and Kawasaki disease. Wytyczne diagnostyczne dla choroby Kawasaki // Am J Dis Child. - 1990. - № 144. - P. 1218-1227.

6. Maconochie K. Kawasaki disease // Archives of Disease in Childhood Education and Practice Edition. - 2004. - Nr 89. - P. 311.

7. Cimaz R. Nietypowa i niekompletna choroba Kawasaki / R. Cimaz, R. Sundel // Best Pract. Res. Clin. Reumatol. - 2009. - № 23 (5). - str. 689-697.

8. McCrindle B.W. Choroba Kawasaki: konsekwencja dorosłości // Krążenie. - 2009. - № 120 (1). - P. 6-8.

9. Bregel L.V. Choroba Kawasaki u dzieci - pierwsze obserwacje kliniczne w Rosji / L.V. Bregel, Yu.M. Belozerov, V.M. Subbotin // Ross. Biuletyn Perinatologii i Pediatrii. - 1998. - № 5. - str. 22-25.

10. Lyskina G.A., Shirinskaya O.G. Śluzowo-skórny zespół limfonodulyarny (zespół Kawasaki). Diagnoza i leczenie. - M.: Vidar-M, 2008. - 144 str.

1 1. Bregel L.V. Choroba Kawasaki - cechy objawów klinicznych i objawów sercowych u dzieci populacji rosyjskiej / L.V. Bregel, V.M. Subbotin, Yu.M. Belozerov // Pediatrics. - 2010. - № 89 (3). - s. 32—37.

Niewiele o patologii

Syndrom Kawasaki ma swoją nazwę po pediatrze z Japonii, Kawasaki, który go odkrył. Początkowo zakładano, że patologia jest powolna i łatwa w przyrodzie. Ale już w 1965 r. Zidentyfikowano jeden przypadek ciężkiej choroby. Obecnie zespół Kawasaki jest przyczyną nabytej choroby serca u dziecka.

Ważne jest: inną nazwą patologii jest guzkowate zapalenie okołostawowe lub uogólnione zapalenie naczyń. Jeśli choroba nie jest leczona, u pacjenta występują poważne powikłania.

Mechanizm rozwoju choroby Kawasaki

Patogeneza zespołu jest następująca:

  • Z niewykrytych przyczyn przyspieszony wzrost przeciwciał na komórki śródbłonka (składniki komórek naczyniowych) rozwija się w organizmie małego pacjenta.
  • Uformowana odpowiedź immunologiczna na przeciwciała.
  • Występuje zapalenie mediów (środkowa powłoka naczynia) i obumieranie komórek.
  • Powstaje zniszczenie błony naczynia.
  • Powstał jego ekspansja (tętniak).

Zatem choroba nie jest uważana za zakażenie i nie jest zaraźliwa. W przypadku braku odpowiedniego leczenia pacjent rozwija zwłóknienie ścian naczyń środkowych. Ponadto ich ściany zwężają się i następuje pęknięcie elementów układu krążenia.

Ważne jest: w rzadkich przypadkach obserwuje się zgon (3%) z powodu nagłego zawału mięśnia sercowego lub z powodu zakrzepicy dużej tętnicy.

Przyczyny choroby Kawasaki

Do tej pory dokładna przyczyna rozwoju patologii nie została zidentyfikowana. Istnieje jednak przypuszczenie, że rozwój zespołu wywołują antygeny gronkowcowe lub paciorkowcowe. Prowokują zwiększoną produkcję limfocytów T. Z tego rozpoczyna się specyficzna reakcja odporności. Oznacza to, że częste bóle gardła i inne infekcje mogą powodować chorobę.

Objawy patologii

Obraz kliniczny patologii jest specyficzny. Objawy choroby są podzielone przez okresy rozwoju:

  • Ostry okres. Czas trwania od 7 do 10 dni. Temperatura dziecka gwałtownie wzrasta w zakresie 39-40 stopni bez wyraźnego powodu. Utrzymuje temperaturę przez długi czas. Im dłużej, tym gorsze rokowanie. Równocześnie węzły chłonne dziecka są powiększone. Występują objawy zatrucia - ból głowy, wymioty, nudności. Cierpią błony śluzowe. Częściej w postaci zapalenia spojówek. Zaznaczone zaczerwienienie błony śluzowej jamy ustnej. Na ustach tworzą się małe krwawiące pęknięcia. Zmień kolor języka i migdałków na malinowy. Migdałki są powiększone.
  • Okres podostry. Trwa do 3-5 tygodni. Małe wysypki są tworzone przez rodzaj gorączki szkarłatnej lub rdzeniowej. Wysypka jest zlokalizowana w pachwinie, na kończynach, na ciele. Grubość skóry występuje w miejscach erupcji. Spuchnięte kończyny. Ich ruch staje się bolesny. W tym przypadku wysypka przechodzi przez tydzień od początku wyglądu. Napinanie skóry trwa długo (do 4–5 tygodni).
  • Okres odzyskiwania. Rozciąga się do 2 i trochę przez lata. Stopniowo znikają wszystkie oznaki i objawy patologii. Pacjent nie może nadal wykonywać swoich zwykłych czynności fizycznych z powodu patologii serca, które rozwinęły się z powodu choroby. Najczęściej występowały tachykardia, arytmia, zapalenie mięśnia sercowego itp.

Aby dokładnie zdiagnozować zespół Kawasaki, konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej zgodnie ze znakami. Na rzecz patologii potwierdzonej przez takie reakcje pacjenta przez 5 kolejnych dni:

  • obecność zmian w błonach śluzowych jamy ustnej (zaczerwienienie, pęknięcia, powiększone migdałki),
  • nagłe i uporczywe zapalenie spojówek,
  • wysypki i stwardnienie skóry kończyn,
  • złuszczanie skóry na palcach u rąk i nóg,
  • wysypka na ciele bez skorupy lub wodnistej zawartości,
  • obrzęk węzłów chłonnych szyi.

Ważne jest: jeśli nie występują 2 lub więcej objawów zespołu Kawasaki, lekarze diagnozują niepełny obraz kliniczny choroby.

Patologią zajmuje się reumatolog. Wraz z powstającymi patologiami serca kardiolog również się łączy. W związku z tym radykalna metoda leczenia choroby nie istnieje. Głównym celem terapii jest zmniejszenie ryzyka tętniaka naczyniowego. W ten sposób można uniknąć śmierci. Aby usunąć oznaki patologii i zmniejszyć odpowiedź immunologiczną za pomocą tych leków:

  1. Aspiryna w dużych dawkach. Wzmacnia ściany naczyń krwionośnych i rozcieńcza krew. Zakłóca tworzenie skrzepów krwi. Ale stosując aspirynę należy upewnić się, że pacjent jest zaszczepiony przeciwko ospie wietrznej i grypie. W przeciwnym razie ryzyko wystąpienia zespołu Ray'a jest wysokie.
  2. Immunoglobuliny. Utrzymuj odporność, identyfikując i niszcząc obce komórki.
  3. Kortykosteroidy. Przypisz w przypadku, gdy niesteroidowe leki przeciwzapalne i immunoglobuliny nie dały oczekiwanego rezultatu. Tutaj warto uważać, ponieważ istnieje ryzyko wywołania tętniaka tętnicy wieńcowej.

Oprócz leków pacjent przechodzi plazmaferezę (mechaniczne oczyszczanie krwi za pomocą specjalnego aparatu membranowego).

Rokowanie i powikłania

Z reguły rokowanie u pacjentów z chorobą Kawasaki jest korzystne, gdy leczenie rozpoczyna się w odpowiednim czasie. Jeśli nie ma terapii, u małych pacjentów powstaje tętniak naczyniowy. Zwłaszcza u dzieci do roku. Najczęstsze powikłania zespołu Kawasaki to:

  • Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego. W szczególności rozwija się zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie sromu, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego itp.
  • Zaburzenia przewodu pokarmowego w postaci biegunki lub opuchlizny woreczka żółciowego.
  • Problemy ze stawami - zapalenie stawów.
  • Aseptyczne zapalenie opon mózgowych.
  • Zapalenie ucha
  • Zgorzel obwodowa.

Nie ma żadnych środków zapobiegających chorobie. Głównym zaleceniem lekarzy jest poszukiwanie specjalistycznej pomocy na czas w wykrywaniu objawów choroby. W przeciwnym razie czas nie zostanie utracony na korzyść pacjenta. Surowo zabrania się podejmowania jakichkolwiek niezależnych działań w celu pomocy pacjentowi. Nie można stosować leków przeciwhistaminowych, wszelkiego rodzaju popularnych metod leczenia itp. W celu szybkiego powrotu do zdrowia należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Tylko w tym przypadku pacjent ma korzystne rokowanie.

Dlaczego rozwija się zespół Kawasaki? Przegląd powodów

Ta patologia została odkryta przez japońskiego pediatrę już w 1961 r. (Nazwa zespołu pochodzi od niego). Wirus powoduje chorobę, która łatwo się rozwija i rozwija w nieformowanym ciele dziecka niemowlęcia lub przedszkolaka. Zakażenie dotyczy błony śluzowej, skóry właściwej, krwi i limfy.

Dokładne przyczyny rozwoju patologii nie zostały jeszcze wyjaśnione. Uważa się, że czynnik dziedziczny lub szkodliwe bakterie powodujące reakcje autoimmunologiczne mogą powodować zespół Kawasaki. Mechanizm choroby jest nagłym procesem autoimmunologicznym, który wywołuje zapalenie ścian naczyń.

Ręce dziecka z chorobą Kawasaki - zdjęcie

Jakie są warunki wstępne dla rozwoju patologii?

  1. Obecność w ciele dziecka infekcji pochodzenia bakteryjnego lub wirusowego. Może to być wirus opryszczki, gronkowiec i paciorkowiec. Patogenami mogą być candida, krętki.
  2. Dziedziczność. Chorobę obserwuje się u 10-12% dzieci, których bliscy krewni cierpieli na taki zespół.
  3. Słaba odporność.
  4. Predyspozycja według rasy (rasa azjatycka, mongoloidalna). Tak więc u japońskich dzieci patologia występuje 10 razy częściej.

Częste objawy

Pierwszym objawem patologii jest nagły wzrost temperatury ciała do 39-40 stopni.

Gorączka nie jest eliminowana za pomocą zwykłego leku przeciwgorączkowego i utrzymuje się do pięciu, bez leczenia - do 14 dni.

U połowy młodych pacjentów zespołowi Kawasaki towarzyszy wzrost węzłów chłonnych szyjnych (zwykle jest on jednostronny). Ogólny stan dziecka to inna apatia, letarg i słabość. Wraz z szybkim rozwojem patologii wpływa na wszystkie układy i narządy.

Zauważamy zmiany na skórze

Zmiana skóry następuje w ciągu miesiąca.

Na górnej warstwie skóry właściwej tworzą się polimorficzne elementy rozproszone, które wyrażają małe, płaskie plamy i pęcherze z wysiękiem.

Pojawienie się wysypki jest podobne do wysypki szkarłatnej lub odry.

Wysypka w zespole Kawasaki nazywa się plamką żółtą. Najczęściej charakterystyczne objawy pojawiają się na skórze w pachwinie iw okolicy kończyn.

Wraz z postępem choroby, rozwija się rumień (nieprawidłowe zaczerwienienie), tworzą się foki, dziecku trudno jest poruszać rękami i nogami. Czerwone plamy utrzymują się do trzech tygodni, następnie w ich miejscu pozostają łuski i silny świąd.

Czy Twoje dziecko zwraca mleko matki? W rzeczywistości w większości przypadków jest to norma.

O metodach zapobiegania i leczenia ospy wietrznej u dzieci można przeczytać tutaj.

O tym objawie jako różowym moczu u dziecka można przeczytać w tym artykule. Czy to niebezpieczne?

Uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej i oka

W pierwszym tygodniu po zakażeniu zapalenie spojówek obu oczu rozwija się bez wydzieliny. Może również rozpocząć zapalenie błony naczyniowej oka - zapalenie oka naczyniówki. Na ustach dziecka pojawiają się pęknięcia, które ciągle krwawią. Język nabiera karmazynowego koloru, migdałki są powiększone. Błona śluzowa jamy ustnej czerwonawa i przesuszona.

Problemy z sercem i naczyniami

Charakterystyczne objawy choroby Kawasaki przypominają objawy zapalenia mięśnia sercowego.

Dziecko ma następujące problemy:

  • ból w sercu,
  • arytmia i rozwój niewydolności serca,
  • rozszerzenie naczyń wieńcowych serca.

Lista niebezpiecznych powikłań - atak serca, niewydolność mitralna lub aortalna, zapalenie osierdzia. Wraz z szybkim rozwojem choroby u dziecka może pojawić się tętniak w dużych tętnicach.

Jaka jest diagnoza?

Ustalenie dokładnej diagnozy wymaga dokładnego badania przez pediatrę, dermatologa, specjalistę chorób zakaźnych i kardiologa. Aby potwierdzić diagnozę, należy oddać krew do analizy ogólnej i biochemicznej, przejść prześwietlenie klatki piersiowej.

Jako dodatkową diagnostykę lekarz przepisuje:

  • EKG i USG serca,
  • przebicie (analiza alkoholu),
  • analiza moczu,
  • angiografia i koronografia tętnic, naczyń (badanie stanu),
  • echokardiogram.

Diagnostyka różnicowa jest niezbędna do odróżnienia zespołu Kawasaki od podobnych infekcji dziecięcych (odra, różyczka), zespołu Stephena-Johnsona, grypy, zapalenia płuc i zakażenia adenowirusem.

Wszystkie zabiegi

Po postawieniu diagnozy dziecko umieszcza się w oddziale szpitalnym.

Pierwszym etapem terapii jest eliminacja objawów gorączki, stabilizacja reakcji immunologicznych i zapobieganie powikłaniom w pracy układu sercowo-naczyniowego (eliminacja ryzyka zwiększonej zakrzepicy).

Pamiętaj, że im wcześniej wykryta zostanie patologia, tym szybsze będzie leczenie i tym mniejsze będzie ryzyko powikłań.

Immunoglobulina

Jest to główny lek podawany dożylnie przez 7-14 dni (co 9-11 godzin). Celem zastosowania jest złagodzenie stanu zapalnego w ścianach naczyń krwionośnych, zmniejszając nasilenie gorączki. W przypadku braku efektu terapeutycznego lek jest ponownie mianowany.

Duża dawka leku jest pokazana w ciągu pierwszych pięciu dni, aby zapobiec tworzeniu się skrzepów krwi.

Aspiryna jest również skutecznym środkiem przeciwzapalnym.

Substancja rozrzedza krew, obniża poziom procesu zapalnego, obniża temperaturę.

W ciągu najbliższych 2-3 miesięcy środek jest przepisywany w celu profilaktyki.

Katar jest typowym objawem przeziębienia. Zielony smark u noworodka nie jest dobrym znakiem, ponieważ ten kolor plwociny może wskazywać na drobnoustrojową lub ropną zmianę.

W tym temacie możesz przeczytać o przydatności stosowania Terzhinan podczas karmienia piersią.

Antykoagulanty

Są to leki, które są pokazywane niemowlętom w celu dodatkowego zapobiegania zakrzepom krwi.

Klopidogrel lub warfaryna są powszechnie stosowane w leczeniu.

Kortykosteroidy nie są przepisywane małym dzieciom, ponieważ hormony zwiększają ryzyko powstawania tętniaków.

Po wyeliminowaniu ostrej postaci pacjentowi przepisuje się profilaktycznie aspirynę i regularne kontrole u kardiologa.

Leczenie choroby Kawasaki powinno odbywać się tylko pod nadzorem lekarza w szpitalu.

Samoleczenie grozi zawałem serca i innymi niebezpiecznymi komplikacjami (aż do śmierci).

Tak więc zespół Kawasaki u dzieci jest niebezpieczną chorobą o charakterze autoimmunologicznym, wymagającą szybkiego wykrywania i leczenia. Właściwe leczenie zwiększa szanse na całkowite wyleczenie i zmniejsza prawdopodobieństwo możliwych powikłań. Nie zaniedbuj zdrowia dziecka i przy pierwszych zmianach w nawykowym zachowaniu dziecka udaj się na wizytę u pediatry.

Treść artykułu

  • Choroba Kawasaki u dzieci: objawy, przyczyny, leczenie
  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego u dzieci: przyczyny rozwoju i metody leczenia
  • Roseola: opis, cechy, objawy, przyczyny, diagnoza i leczenie

Choroba Kawasaki to rzadka choroba opisana po raz pierwszy w Japonii. Dotyczy dzieci poniżej 8 lat, najczęściej chłopców. Japońskie dzieci są znacznie bardziej podatne na tę dolegliwość niż dzieci innych narodowości i ras. Choroba Kawasaki powoduje ostre układowe martwicze zapalenie naczyń. Jednocześnie wpływa na duże, średnie i małe tętnice.

Choroba Kawasaki u dzieci

Istnieje kilka chorób, w których występują zmiany zapalne w naczyniach krwionośnych i rozwija się krwotoczne zapalenie naczyń. Mają dość ciężki przebieg i zdiagnozowano je dość późno.

Po raz pierwszy syndrom ten powstał w Japonii w latach 60. XX wieku. Nazwę choroby podał japoński lekarz Kawasaki. Obserwował i leczył dzieci, które przez długi czas miały te same objawy. W tym czasie nazwa tej choroby nie została jeszcze ustalona.

Po przedstawieniu wyników swoich badań na naukowej konferencji medycznej choroba zyskała własną nazwę - choroba Kawasaki.

Według statystyk ta choroba dotyka chłopców więcej. Chorują najczęściej 1,5-2 razy częściej niż dziewczynki.

Odnotowano również różnice w populacji. Mieszkańcy krajów azjatyckich, częstość występowania wielokrotnie wyższa niż w Europie. Naukowcy nie znaleźli jeszcze naukowego uzasadnienia tego faktu.

Szczyt zapadalności występuje we wczesnym dzieciństwie. Zazwyczaj choroba Kawasaki jest częściej rejestrowana u dzieci w wieku poniżej 6-7 lat.

Istnieją również pojedyncze przypadki choroby i w starszym wieku. W Japonii i Ameryce istnieją dowody na wykrycie tej choroby w ciągu 25-30 lat. W niektórych przypadkach choroba występuje również u niemowląt i noworodków.

Nie było możliwe ustalenie jednej przyczyny choroby. Obecnie trwają liczne badania globalne mające na celu ustalenie źródła choroby u niemowląt.

Większość naukowców zgadza się, że przyczyną choroby są różne wirusy. Do najbardziej prawdopodobnych należą: wirusy opryszczki, retrowirusy i parwowirusy, adenowirusy i cytomegalowirusy oraz inne przyczyny.

Szereg badań podkreśla, że ​​różne infekcje bakteryjne mogą prowadzić do rozwoju choroby Kawasaki. Naukowcy odkryli, że po zakażeniach paciorkowcami, gronkowcami i meningokokami dzieci chorują na tę chorobę kilka razy częściej.

W niektórych krajach zdarzały się przypadki choroby Kawasaki po ugryzieniu przez różne kleszcze.

Borrelia lub riketsja, które przedostają się do krwi podczas zakażeń przenoszonych przez kleszcze, przyczyniają się do rozwoju procesów zapalnych w naczyniach krwionośnych. Pasożyty te mogą powodować rozwój reakcji autoimmunologicznych u niemowląt, co prowadzi do rozwoju krwotocznego zapalenia naczyń.

Choroba ta charakteryzuje się sezonowością. Najwięcej przypadków zaostrzeń choroby zarejestrowano w marcu-kwietniu, a także pod koniec roku - w grudniu. Taka sezonowość skłoniła ekspertów do przekonania, że ​​choroba jest zakaźna.

Przyczyny i objawy

Przyczyny choroby nie są w pełni znane. Sezonowa zmienność i cykliczność choroby sugerują jej zakaźny charakter, dlatego jest ona związana ze skutkami retrowirusa, ponieważ choroba pojawia się nagle i dotyka dzieci z osłabioną odpornością. Choroba zaczyna się ostro, powodując gorączkę, przekrwienie spojówek, suchość warg i śluzówkę jamy ustnej. W przyszłości ciało dziecka jest pokryte polimorficznymi lub szkarłatnymi wysypkami, obrzękami dłoni i stóp. Dziecko ma gorączkę od 12 do 36 dni.W drugim tygodniu choroby znika wysypka i zapalenie spojówek, węzły chłonne powracają do normalnego stanu, a język staje się purpurowy, palce u rąk i nóg są łuszczące się.

Niebezpieczeństwo tej choroby polega na poważnym powikłaniu serca. Lekarz może zdiagnozować bóle stawów, stłumione tony serca, kardiomegalię, szmer skurczowy i wzrost wielkości wątroby. Zaangażowanie serca w proces patologiczny może wystąpić w pierwszych dniach choroby lub, przeciwnie, po kryzysie. W ostrej postaci choroby, zapalenie rozwija się w mięśniu sercowym (mięsień sercowy). Taki proces najczęściej przebiega bez konsekwencji, ale czasami może wystąpić zastoinowa niewydolność serca. Osłabiony mięsień sercowy nie może skutecznie wykonywać swojej pracy, powodując nagromadzenie płynu i obrzęk.

W jednym przypadku na pięć ciężkich powikłań ze strony serca i naczyń krwionośnych rozwija się. Ściany tych ostatnich tracą elastyczność i sprężystość, tworząc kieszenie - tętniaki. Prowadzi to do powstawania skrzepów krwi, aw konsekwencji do zawału mięśnia sercowego.

Leczenie ma na celu przede wszystkim ochronę układu sercowo-naczyniowego. W przypadku choroby Kawasaki aspiryna pozostaje niezmieniona, co nie tylko obniża wysoką temperaturę, ale także rozrzedza krew, zapobiegając tworzeniu się skrzepów i ma silne działanie przeciwzapalne. Jeśli tętnice wieńcowe są uszkodzone, kwas acetylosalicylowy jest podawany w małych dawkach przez długi czas. I chociaż aspiryna nie jest zalecana do stosowania u dzieci w wieku poniżej 12 lat, z chorobą Kawasaki, taka terapia jest uzasadniona.

Ponadto codziennie podaje się dożylne wstrzyknięcia immunoglobulin przez 5-7 dni. Lek ten pomaga zwiększyć bierną odporność pacjenta i jego powrót do zdrowia. Ostatnie badania w dziedzinie leczenia tej choroby dowiodły skuteczności stosowania „heparyny” i regularnych ćwiczeń.

Drogi oddechowe

Dziecko wydaje się suche, a na ustach pojawiają się krwawiące pęknięcia. Język staje się spuchnięty i szkarłatny, gardło staje się czerwone, a migdałki są powiększone. Ponadto występuje obrzęk błony śluzowej nosa, objawiający się jej przekrwieniem.

W pierwszych 5 tygodniach od wystąpienia choroby występują różne polimorficzne i rozlane zmiany skórne:

  • wysypka w postaci czerwonych plam o różnych rozmiarach,
  • pęcherze
  • wysypka podobna do korowej lub szkarłatnej.

Lokalizacja wysypki jest zwykle typowa, jej elementy znajdują się na:

  • tułów
  • dolne ramiona i nogi,
  • obszar pachwiny.

Po pewnym czasie dziecko ma zmiany rumieniowe i zagęszczone obszary na podeszwach i dłoniach. Kolidują z normalnym ruchem palców i po pewnym czasie zaczynają się odklejać.

W chorobie Kawasaki odwrotny rozwój wykwitów rozpoczyna się 7 dni po ich pojawieniu się, a plamy rumieniowe utrzymują się przez 2-3 tygodnie.

Układ pokarmowy

W początkowym okresie choroby mogą pojawić się zaburzenia stolca (w postaci wodnistej biegunki), bóle brzucha i wymioty. Niektóre dzieci w ostrej fazie mogą rozwinąć niedrożność jelit lub inwazję.

Przez 2 tygodnie dziecko z chorobą Kawasaki może mieć objawy szczególnej postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego, któremu towarzyszą wymioty, biegunka i ból brzucha (aż do kolki wątrobowej). W niektórych przypadkach choroba wywołuje rozwój zapalenia trzustki.

Układ nerwowy

Objawy uszkodzenia układu nerwowego w tej chorobie są zwykle obserwowane u dzieci poniżej pierwszego roku życia. Mogą manifestować objawy surowiczego zapalenia opon mózgowych lub zespołu Guillain-Barré. Z reguły występują one w ostrym okresie na tle gorączki i mogą objawiać się izolowanym porażeniem, uszkodzeniem słuchu i omdleniem.

Przy wysokiej aktywności choroby u dzieci mogą rozwinąć się choroby nerwowo-mięśniowe - miopatia, zapalenie mięśni, uszkodzenie mięśni przepony.

W około 35% przypadków chorobie Kawasaki towarzyszy uszkodzenie stawów - ból stawów i zapalenie stawów. Zespół stawów często trwa nie dłużej niż miesiąc. Zazwyczaj dotyczy to kolana, kostki i małych stawów stóp i dłoni.

Serce i naczynia

Uszkodzenie układu sercowo-naczyniowego w chorobie Kawasaki objawia się w postaci zapalenia mięśnia sercowego, powodującego ból serca, zwiększoną częstość akcji serca i zaburzenia rytmu serca. Często procesy patologiczne powodują rozwój ostrej niewydolności serca.

Około 1,5-2 miesiące po wystąpieniu choroby pacjent może tworzyć tętniaki wieńcowe, wywołując zawał mięśnia sercowego. Czasami na ścianach innych tętnic tworzą się ekspansje tętniakowe: podobojczykowe, łokciowe, udowe.

Te objawy choroby Kawasaki są najbardziej niebezpieczne dla życia i zdrowia. Z reguły odwrotny rozwój tętniaków występuje po miesiącu, ale wysokie ryzyko śmierci z powodu zakrzepicy i zawału mięśnia sercowego utrzymuje się przez 3 miesiące.

W rzadszych przypadkach choroba Kawasaki wywołuje rozwój innych patologii sercowo-naczyniowych:

Etap choroby

Podczas choroby Kawasaki jest kilka okresów:

  • ostry - trwa około 2 tygodni, objawia się gorączką, zapaleniem mięśnia sercowego, ogólnym zatruciem i zespołem osłabienia,
  • podostre - trwa od 2 do 3 tygodni, objawia się wzrostem poziomu płytek krwi i objawami patologii sercowo-naczyniowych,
  • powrót do zdrowia - dochodzi do drugiego miesiąca choroby, ale może trwać kilka miesięcy lub 1-2 lat.

Z którym lekarzem się skontaktować

Po pojawieniu się długiej gorączki, której towarzyszą polimorficzne wysypki, uszkodzenia błon śluzowych oczu i ust, powiększone węzły chłonne, zaczerwienienie, obrzęk dłoni i podeszew, należy skonsultować się z reumatologiem. Jeśli zostanie potwierdzona diagnoza „choroby Kawasaki”, wówczas inni specjaliści, tacy jak kardiolog i specjalista chorób zakaźnych, są również zaangażowani w proces leczenia pacjenta. Aby zdiagnozować chorobę i zidentyfikować jej skutki, można przypisać:

  • różne badania krwi (biochemiczne, bakteriologiczne, serologiczne),
  • EKG
  • Echokardiografia
  • Tomografia komputerowa
  • MRI,
  • angiografia wieńcowa
  • USG,
  • nakłucie lędźwiowe.

W przypadku wystąpienia poważnych powikłań serca i naczyń krwionośnych można zalecić konsultację z chirurgiem serca w celu określenia potrzeby leczenia chirurgicznego.

Choroba Kawasaki u dzieci jest niebezpieczną chorobą o charakterze autoimmunologicznym, która wymaga szybkiego wykrywania i leczenia. Właściwa terapia przeprowadzona w czasie znacznie zwiększa szanse na pełne wyzdrowienie dziecka i zmniejsza ryzyko możliwych powikłań.

Jak się rozwija?

Rozwój choroby charakteryzuje się tworzeniem dużej liczby limfocytów T. Zazwyczaj te komórki odpornościowe pomagają wyeliminować różne patogeny z organizmu.

Gdy wnikają mikroby, uruchamia się silna kaskada reakcji. Podczas tego procesu wytwarzana jest duża liczba różnych cytokin. Substancje te mają działanie zapalne.

Po dotarciu do wewnętrznych ścian naczyń krwionośnych, prozapalne cytokiny powodują w nich poważne stany zapalne. W miarę rozwoju procesu zapalnego wszystkie warstwy tętnic i żył są uszkodzone warstwami.

W wyniku takiego uszkodzenia ściany naczyń krwionośnych zaczynają złuszczać się i rozrzedzać. Ostatecznie prowadzi to do pojawienia się patologicznych rozszerzeń - tętniaków.

Niebezpieczeństwo tych guzów polega na tym, że są one bardzo kruche i łatwo pękają. Każdy spadek ciśnienia krwi może spowodować pęknięcie tętniaka i doprowadzić do krwawienia wewnętrznego.

Naczynia wieńcowe są najbardziej podatne na tę chorobę. Są stworzone przez naturę do dostarczania krwi do mięśnia sercowego. W przypadku jakiegokolwiek uszkodzenia naczyń wieńcowych może wystąpić śmierć tkanki serca - martwica, prowadząca do zawału serca.

Po pewnym czasie fibroblasty zaczynają penetrować ściany naczyń objętych stanem zapalnym. Komórki te są w stanie wywołać tworzenie tkanki łącznej w organizmie.

Z nadmiarową ilością przyczyniają się do tworzenia zbyt gęstych naczyń, które nie mogą w pełni zwężać się i rozszerzać.

Choroba Kawasaki charakteryzuje się kilkoma specyficznymi objawami. Rozpoznanie choroby opiera się głównie na wykryciu tych objawów klinicznych.

Pojawienie się tylko jednego objawu nie ma znaczenia diagnostycznego. W celu ustalenia diagnozy konieczne będzie wykrycie co najmniej 4 znaków.

Najbardziej specyficzne objawy to:

  • Wygląd luźnych elementów na ciele. Praktycznie całe ciało, łącznie z kończynami, a nawet obszarem pachwiny, jest pokryte wysypką. Przypomina pozornie marnie. Elementy mogą być tak liczne, że skóra staje się jednolitym czerwonym „świecącym” kolorem. W niektórych przypadkach wysypka pojawia się tylko na nogach.

  • Zaczerwienienie dłoni i stóp. Stają się jaskrawe szkarłatne. W miarę postępu choroby skóra zaczyna się łuszczyć i odrzucać. Na paznokciach widać liczne rowki i rowki.

  • Zmiany w jamie ustnej i gardle. Jama ustna staje się jasnoczerwona lub nawet karmazynowa. Język może tworzyć pryszcze i różne stany zapalne. Wargi pękają. Skorupy pojawiają się na czerwonym obrzeżu ust i błon śluzowych.
  • Rozwój zapalenia spojówek. Wstrzykuje się twardówkę. Zwiększone łzawienie i światłowstręt. Oczy mocno się zaczerwieniają. W niektórych przypadkach występuje obrzęk powiek. Często dzieci starają się pozostać w słabo oświetlonych pokojach, ponieważ przynosi to wyraźną poprawę ich samopoczucia.

  • Powiększone węzły chłonne szyjne. Zostają ubite, przylutowane do skóry. Zazwyczaj węzły chłonne zwiększają się z 1,5 do 2 cm, w ciężkich przypadkach można je zobaczyć nawet z boku.

Cały przebieg choroby ma miejsce w jego rozwoju kilku kolejnych etapów:

  • Ostra gorączka. Zazwyczaj rozwija się w ciągu pierwszych 7-10 dni po wystąpieniu choroby. Towarzyszy temu pojawienie się wysokiej gorączki - ponad 39-40 stopni. Trudno jest zmniejszyć, nawet pomimo stosowania leków przeciwgorączkowych. Zapalenie spojówek pojawia się pod koniec tego okresu, jak również specyficzne zmiany w jamie ustnej i na skórze.

  • Okres podostry. Trwa około 6 tygodni. Charakteryzuje się normalizacją temperatury ciała i pojawieniem się pierwszych tętniaków w naczyniach krwionośnych. Towarzyszą mu trwałe objawy skórne. Jeśli w tym okresie temperatura ciała ponownie gwałtownie wzrośnie, może to być bardzo nieprzyjemny zwiastun nowego nawrotu choroby.
  • Okres odzyskiwania. Stopniowo przechodź wszystkie objawy niepożądane. Ostatnie widoczne zmiany to tylko poprzeczne paski na paznokciach. Pojawiający się tętniak naczyń krwionośnych stopniowo przechodzi. Dzieje się tak tylko w przypadku przepisanej na czas terapii interferonem.
  • Jeśli choroba została wykryta dość późno, co doprowadziło do rozwoju powikłań u dziecka, to rozmowa dotyczy przejścia choroby do postaci przewlekłej. Towarzyszy temu rozwój długoterminowych działań niepożądanych. Takie dzieci wymagają stałego monitorowania przez specjalistę chorób zakaźnych i kardiologa.

Możliwe komplikacje

Choroba zwykle charakteryzuje się bardzo dobrym rokowaniem. Większość chorych dzieci całkowicie wyzdrowieje.

Niekorzystne skutki choroby występują tylko u zbyt słabych dzieci lub dzieci z ciężkimi niedoborami odporności.

Najbardziej niekorzystne konsekwencje choroby obejmują rozwój dużych tętniaków naczyń krwionośnych, zawał mięśnia sercowego, pojawienie się różnych zaburzeń rytmu serca.

Zazwyczaj te działania niepożądane są rejestrowane kilka lat po chorobie. Aby je wyeliminować, wymagana jest konsultacja z kardiologiem i wyznaczenie kompleksowego leczenia, które w niektórych przypadkach okaże się trwało całe życie.

W celu wyeliminowania zapalenia autoimmunologicznego podaje się dożylną immunoglobulinę. Lek ten zmniejsza powstawanie tętniaków naczyń krwionośnych. Przy intensywnej terapii temperatura ciała wraca do normy. Również stan zapalny węzłów chłonnych jest zmniejszony.

Bez użycia terapii immunoglobulinowej często okazuje się nieskuteczne.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego jest również ważnym krokiem w leczeniu choroby. Aspiryna pomaga wyeliminować zwiększoną skłonność do zakrzepów krwi, które występują podczas choroby.

Stosowanie tego leku kilka razy zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego. Skuteczność stosowania kwasu acetylosalicylowego stwierdzono również w eliminacji małych tętniaków wynikających z choroby Kawasaki.

Niektóre badania naukowe potwierdziły możliwość stosowania hormonalnych glikokortykosteroidów. Naukowcy twierdzą, że te fundusze pomogą zmniejszyć objawy ogólnoustrojowego zapalenia i poprawić ukrwienie mięśnia sercowego.

Ponad 90% pacjentów z chorobą Kawasaki wyzdrowieje. Choroba całkowicie ustaje po kilku miesiącach.

Tylko 1% pacjentów ma niebezpieczne komplikacje, które są niezgodne z życiem. Z reguły towarzyszy im najsilniejsza martwica mięśnia sercowego i rozwój zawału serca.

W niektórych przypadkach pęknięcie tętniaka dużego naczynia. Niezapewnienie terminowej opieki medycznej w nagłych wypadkach może być również śmiertelne.

Lekarze uważają pierwsze 2-3 tygodnie od początku wysokiej temperatury za najbardziej niekorzystny okres w rozwoju choroby. W tym okresie dziecko potrzebuje najbardziej dokładnego nadzoru medycznego i monitorowania.

Poniżej możesz obejrzeć film o zespole Kawasaki u dzieci.

Obejrzyj film: NAJDZIWNIEJSZE CHOROBY NA ŚWIECIE (Styczeń 2022).

Pin
Send
Share
Send
Send