Popularne Wiadomości

Wybór Redakcji - 2019

Wstrząs krwotoczny: intensywność, objawy i leczenie

Stan szoku występuje, gdy gwałtowne naruszenie zwykłego krążenia krwi. Jest to poważna reakcja organizmu na stres, nie radząca sobie z zarządzaniem ważnymi systemami. Wstrząs krwotoczny powoduje nagłą utratę krwi. Ponieważ krew jest głównym płynem wspomagającym metabolizm w komórkach, ten rodzaj patologii odnosi się do stanów hipowolemicznych (odwodnienia). W ICD-10 jest on uważany za „szok hipowolemiczny” i jest kodowany R57.1.

W warunkach nagłego krwawienia, niepodstawionej objętości 0,5 l towarzyszy ostry niedobór tlenu w tkance (hipoksja).

Najczęściej utratę krwi obserwuje się w przypadku urazów, interwencji chirurgicznych, w praktyce położniczej podczas porodu u kobiet.

Jakie mechanizmy zależą od stopnia szoku?

W rozwoju patogenezy kompensacji utraty krwi ważne są:

  • stan regulacji nerwowej napięcia naczyniowego,
  • zdolność serca do pracy w warunkach niedotlenienia,
  • krzepnięcie krwi
  • warunki środowiskowe dla dodatkowego zaopatrzenia w tlen,
  • poziom odporności.

Oczywiste jest, że osoba z chorobami przewlekłymi jest mniej narażona na masową utratę krwi niż wcześniej zdrowa. Praca medyków wojskowych w wojnie afgańskiej pokazała, jak umiarkowana utrata krwi dla zdrowych bojowników okazuje się być w wysokich górach, gdzie nasycenie powietrza tlenem jest zmniejszone.

U ludzi średnio około 5 litrów krwi stale krąży w naczyniach tętniczych i żylnych. Jednocześnie 75% znajduje się w układzie żylnym. Dlatego późniejsza reakcja zależy od szybkości adaptacji żył.

Nagła utrata 1/10 masy krążącej uniemożliwia szybkie „uzupełnienie” zapasów z magazynu. Ciśnienie żylne spada, co prowadzi do maksymalnej centralizacji krążenia krwi, aby wspomóc pracę serca, płuc i mózgu. Takie tkanki jak mięśnie, skóra, jelita są rozpoznawane przez organizm jako „dodatkowe” i są wyłączane z dopływu krwi.

Podczas skurczowego skurczu wyrzucana objętość krwi jest niewystarczająca dla tkanek i narządów wewnętrznych, żywi się tylko tętnicami wieńcowymi. W odpowiedzi włączono ochronę hormonalną w postaci zwiększonego wydzielania hormonów adrenokortykotropowych i antydiuretycznych, aldosteronu, reniny. Umożliwia to zatrzymanie płynu w organizmie, zatrzymanie czynności nerek nerek.

W tym samym czasie stężenie sodu, chlorku wzrasta, ale potas jest tracony.

Zwiększonej syntezie katecholamin towarzyszy skurcz naczyń obwodowych, rośnie opór naczyniowy.

Z powodu niedotlenienia krążenia tkanek następuje zakwaszenie krwi przez nagromadzone żużle - kwasica metaboliczna. Przyczynia się do wzrostu stężenia kinin, które niszczą ściany naczyń. Ciekła część krwi dostaje się do przestrzeni śródmiąższowej, a elementy komórkowe gromadzą się w naczyniach, tworzą się wszystkie warunki zwiększonego tworzenia skrzepliny. Istnieje niebezpieczeństwo nieodwracalnego rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC).

Serce próbuje zrekompensować konieczne uwolnienie zwiększonych skurczów (tachykardia), ale nie są one wystarczające. Straty potasu zmniejszają kurczliwość mięśnia sercowego, powstaje niewydolność serca. Ciśnienie krwi gwałtownie spada.

Przyczyną wstrząsu krwotocznego jest ostre krwawienie.

Urazowemu wstrząsowi bólowemu nie zawsze towarzyszy znaczna utrata krwi. Jest to bardziej charakterystyczne dla rozległej powierzchni uszkodzenia (rozległe oparzenia, połączone złamania, zgniecenie tkanek). Ale połączenie z nierozwiązanym krwawieniem nasila efekt szkodliwych czynników, obciąża przebieg kliniczny.

Wstrząs krwotoczny w położnictwie występuje podczas ciężkiej pracy, podczas ciąży, w okresie poporodowym. Masowa utrata krwi powoduje:

  • pęknięcia macicy i kanału rodnego,
  • łożysko previa
  • w normalnej pozycji łożyska możliwe jest jego wczesne oderwanie,
  • aborcja,
  • hipotonia macicy po porodzie.

W takich przypadkach często krwawienie łączy się z inną patologią (urazem podczas porodu, stanem przedrzucawkowym, towarzyszącymi przewlekłymi chorobami kobiety).

Objawy kliniczne

Klinika wstrząsu krwotocznego zależy od stopnia upośledzenia mikrokrążenia, ciężkości niewydolności serca i naczyń. W zależności od stadium rozwoju zmian patologicznych, zwyczajowo rozróżnia się etapy wstrząsu krwotocznego:

  1. Kompensacja lub pierwszy etap - utrata krwi nie przekracza 15–25% całkowitej objętości, pacjent jest w pełni świadomy, odpowiednio odpowiada na pytania, a podczas badania bladość i chłód skóry kończyny, słaby puls, ciśnienie krwi przy dolnych granicach normy częstość akcji serca wzrosła do 90-110 na minutę.
  2. Drugi etap lub dekompensacja, zgodnie z nazwą, pojawiają się objawy niedoboru tlenu w mózgu, słaba pojemność minutowa serca. Zazwyczaj charakteryzuje się ostrą utratą krwi od 25 do 40% całkowitej objętości krwi krążącej. Zakłóceniu mechanizmów adaptacyjnych towarzyszy upośledzenie świadomości pacjenta. W neurologii uważa się ją za soporyczną, występuje opóźnienie myślenia. Na twarzy i kończynach występuje wyraźna sinica, ręce i stopy są zimne, ciało pokryte jest lepkim potem. Ciśnienie krwi (BP) gwałtownie spada. Impuls słabego wypełnienia, określany jako „nitkowaty”, częstotliwość do 140 na minutę. Oddychanie jest częste i powierzchowne. Oddawanie moczu jest poważnie ograniczone (do 20 ml na godzinę). Takie zmniejszenie funkcji filtracyjnej nerek nazywa się oligurią.
  3. Trzeci etap jest nieodwracalny - stan pacjenta jest uważany za niezwykle trudny, wymagający resuscytacji. Świadomość jest nieobecna, skóra jest blada, z marmurowym odcieniem, ciśnienie krwi nie jest wykrywane lub można mierzyć tylko górny poziom w granicach 40–60 mmHg. Art. Niemożliwe jest wyczuwanie pulsu na tętnicy łokciowej, z wystarczająco dobrymi umiejętnościami odczuwanymi na tętnicach szyjnych, dźwięki serca są głuche, tachykardia osiąga 140-160 na minutę.

Jak określa się utratę krwi?

W diagnozie najłatwiej jest lekarzowi zastosować obiektywne oznaki wstrząsu. Do tego celu nadają się następujące wskaźniki:

  • objętość krwi krążącej (BCC) - określona przez laboratorium,
  • indeks szoku.

Śmierć następuje z gwałtownym spadkiem BCC o 60% lub więcej.

Aby ustalić nasilenie pacjenta, istnieje klasyfikacja związana z minimalnymi możliwościami oznaczania hipowolemii przez objawy laboratoryjne i kliniczne.

Dane te nie są odpowiednie do oceny nasilenia wstrząsu u dzieci. Jeśli całkowita objętość krwi noworodka osiąga zaledwie 400 ml, to dla niego utrata 50 ml jest całkiem podobna do 1 l u dorosłego. Ponadto dzieci cierpią na hipowolemię znacznie bardziej, ponieważ mają słabo wyrażone mechanizmy kompensacji.

Indeks wstrząsów jest w stanie zidentyfikować każdego lekarza. Jest to stosunek obliczonego tętna do ciśnienia skurczowego. W zależności od uzyskanego współczynnika ocenia się w przybliżeniu stopień wstrząsu:

  • 1,0 - łatwe,
  • 1,5 - umiarkowany,
  • 2.0 jest ciężki.

Wskaźniki laboratoryjne w diagnozie powinny wskazywać na ciężkość niedokrwistości. W tym celu określa się:

  • hemoglobina
  • liczba czerwonych krwinek
  • hematokryt.

W celu terminowego wyboru taktyki leczenia i rozpoznania ciężkich powikłań w postaci rozsianego zespołu krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, wskaźniki koagulogramu są określane przez pacjenta.

Kontrola diurezy jest konieczna w diagnostyce uszkodzenia nerek i upośledzonej filtracji.

Jak pomóc w fazie przedszpitalnej?

Działania dotyczące pierwszej pomocy na tle zidentyfikowanego ostrego krwawienia powinny być ukierunkowane na:

  • środki mające na celu zatrzymanie krwawienia,
  • zapobieganie hipowolemii (odwodnienie).

Pomoc w przypadku wstrząsu krwotocznego nie może obejść się bez:

  • nakładanie opatrunków hemostatycznych, opaski uciskowej, unieruchomienie kończyn na urazy dużych naczyń,
  • dając ofierze pozycję leżącą, z lekkim szokiem, ofiara może być w stanie euforii i niewłaściwie ocenić swoje samopoczucie, spróbuj wstać,
  • zrekompensować utratę płynu przy pomocy obfitego picia,
  • ocieplenie ciepłych koców, grzejników.

Na scenę trzeba zadzwonić po karetkę. Życie pacjenta zależy od szybkości działania.

Algorytm działań lekarza zależy od ciężkości urazu i stanu pacjenta:

  1. sprawdzanie skuteczności bandaża ciśnieniowego, holowanie, nakładanie zacisków na naczynia z otwartymi ranami,
  2. instalacja systemów transfuzyjnych w 2 żyłach, jeśli to możliwe, nakłucie żyły podobojczykowej i jej cewnikowanie,
  3. ustanowienie transfuzji płynów w celu szybkiego odzyskania BCC, w przypadku braku Reopolyglukine lub Poliglukine, normalny roztwór soli będzie odpowiedni na czas transportu,
  4. zapewnienie swobodnego oddychania poprzez przymocowanie języka, zainstalowanie kanału powietrznego, jeśli to konieczne, intubacja i tłumaczenie na sprzętowe oddychanie lub użycie torebki Ambu,
  5. znieczulenie za pomocą zastrzyków narkotycznych leków przeciwbólowych, baralgin i leków przeciwhistaminowych, ketaminy,
  6. podawanie kortykosteroidów w celu wsparcia ciśnienia krwi.

Karetka musi zapewnić, że pacjent zostanie przewieziony do szpitala tak szybko, jak to możliwe (za pomocą sygnału dźwiękowego), poinformować radio lub telefon o przybyciu ofiary w celu przygotowania personelu oddziału ratunkowego.

Film o zasadach udzielania pierwszej pomocy w ostrej utracie krwi:

Podstawy terapii wstrząsów krwotocznych

W szpitalu terapia szokowa obejmuje zestaw środków mających na celu przeciwdziałanie szkodliwym mechanizmom patogenezy. Podstawa leży:

  • szanując ciągłość świadczenia opieki w fazie przedszpitalnej,
  • kontynuacja zastępczych rozwiązań transfuzyjnych,
  • środki mające na celu trwałe zatrzymanie krwawienia,
  • odpowiednie użycie leków, w zależności od wagi ofiary,
  • terapia antyoksydacyjna - wdychanie nawilżonej mieszaniny tlen-powietrze,
  • ocieplenie pacjenta.

Kiedy pacjent wchodzi na oddział intensywnej terapii:

  • przeprowadzić cewnikowanie żyły podobojczykowej, dodać wstrzyknięcie strumienia Polyglyukin do infuzji kroplowej soli fizjologicznej,
  • ciśnienie tętnicze jest stale mierzone, na monitorze serca obserwuje się tętno, w cewniku wykrywa się ilość moczu z pęcherza moczowego,
  • podczas cewnikowania żył pobiera się krew w celu pilnej analizy w celu określenia stopnia utraty BCC, niedokrwistości, grupy krwi i czynnika Rh,
  • po gotowości testów i diagnostyki umiarkowanego stadium wstrząsu, zleca się krew dawcy, wykonuje testy na indywidualną wrażliwość, zgodność rezusa,
  • przy dobrym teście biologicznym, rozpoczyna się transfuzja krwi, we wczesnych stadiach wskazane jest przetoczenie plazmy, albuminy lub białka (roztwory białka),
  • W celu wyeliminowania kwasicy metabolicznej konieczny jest wlew wodorowęglanu sodu.

Jaka jest ilość krwi do przetoczenia?

Kiedy lekarze transfuzji krwi stosują następujące zasady:

  • za utratę krwi w 25% BCC, odszkodowanie jest możliwe tylko za pomocą substytutów krwi, a nie krwi,
  • dla noworodków i małych dzieci całkowita objętość jest w połowie połączona z masą erytrocytów,
  • jeśli BCC zmniejszy się o 35%, konieczne jest użycie zarówno masy erytrocytów, jak i substytutów krwi (1: 1),
  • całkowita objętość przetoczonych płynów musi być o 15–20% wyższa niż pewna utrata krwi,
  • W przypadku wykrycia silnego wstrząsu z utratą 50% krwi, całkowita objętość powinna być dwukrotnie większa, a stosunek masy erytrocytów do substytutów krwi powinien być obserwowany jako 2: 1.

Wskazaniami do przerwania ciągłego wlewu krwi i substytutów krwi są:

  • brak nowych oznak krwawienia w ciągu trzech do czterech godzin obserwacji,
  • przywrócenie stabilnych liczb ciśnienia krwi
  • obecność stałej diurezy,
  • kompensacja sercowa.

Jeśli są rany, przepisywane są antybiotyki, aby zapobiec infekcji.

Glikozydy nasercowe i osmotyczne leki moczopędne, takie jak mannitol, są stosowane bardzo ostrożnie przy stabilizacji ciśnienia krwi i nie ma przeciwwskazań do wyników EKG.

Jakie komplikacje są możliwe w przypadku wstrząsu krwotocznego?

Stan wstrząsu krwotocznego jest bardzo przemijający, niebezpiecznie masywna utrata krwi i śmierć w zatrzymaniu krążenia.

  • Najpoważniejszym powikłaniem jest rozwój rozsianego zespołu krzepnięcia wewnątrznaczyniowego. Zakłóca równowagę ukształtowanych elementów, przepuszczalność naczyń, upośledza mikrokrążenie.
  • Niedotlenienie tkanek dotyczy przede wszystkim płuc, mózgu, serca. Przejawia się to niewydolnością oddechową i serca, zaburzeniami psychicznymi. W płucach możliwe jest powstanie „płuca wstrząsowego” z obszarami krwotocznymi, martwica.
  • Tkanki wątroby i nerek reagują z objawami niewydolności narządów, zaburzoną syntezą czynników krzepnięcia.
  • Gdy masywne krwawienie położnicze odległe konsekwencje są uważane za naruszenie zdolności rozrodczych kobiety, pojawienie się patologii hormonalnej.

Aby zwalczyć wstrząs krwotoczny, konieczne jest utrzymanie stałej gotowości personelu medycznego, posiadanie środków finansowych i substytutów krwi. Społeczeństwo musi być przypomniane o znaczeniu dawstwa i udziału społeczeństwa w udzielaniu pomocy.

O przyczynach niebezpiecznego stanu i mechanizmie jego rozwoju

Główną przyczyną wstrząsu krwotocznego są poważne obrażenia prowadzące do utraty krwi. Uszkodzenie naczyń krwionośnych może być zamknięte i otwarte. Drugą przyczyną stanu patologicznego jest ciężkie krwawienie spowodowane chorobami macicy, perforacja wrzodów żołądka, rozpad raka w ostatnich stadiach choroby.

U pacjentów ginekologicznych następujące objawy mogą wywołać wstrząs spowodowany utratą krwi: pęknięcie jajnika, samoistne poronienie lub sztuczne przerwanie ciąży, mięśniaki macicy i uszkodzenia narządów płciowych, znoszenie pęcherzyka żółciowego.

Centralnym ogniwem w patogenezie wstrząsu krwotocznego jest naruszenie krążenia ogólnoustrojowego. Ilość krążącej krwi spada bardzo szybko. Naturalnie systemy ciała nie są w stanie szybko zareagować na tę stratę.

Na zakończeniach nerwowych receptory przekazują „sygnały alarmujące”, co prowadzi do zwiększonego bicia serca, skurczu naczyń obwodowych, oddychania, a następnie centralizacji krążenia krwi, gdy płyn biologiczny zaczyna aktywnie krążyć w naczyniach niektórych organów wewnętrznych. Następuje dalszy spadek ciśnienia, stymulacja baroreceptorów.

Stopniowo wszystkie narządy, z wyjątkiem mózgu i serca, przestają uczestniczyć w krążeniu krwi. Ilość tlenu w układzie płucnym zmniejsza się tak szybko, jak to możliwe, co prowadzi do nieuniknionej śmierci.

Objawy i oznaki wstrząsu utraty krwi

Lekarze specjalizujący się w medycynie identyfikują główne objawy wstrząsu krwotocznego, który można zaobserwować podczas jego wystąpienia.

Obejmują one:

  • Suche usta i nudności.
  • Nadmierne osłabienie i silne zawroty głowy.
  • Ciemnienie w oczach, a nawet utrata przytomności.
  • Kompensacyjna redystrybucja krwi i zmniejszenie jej ilości w mięśniach prowadzi do blanszowania skóry. Jeśli osoba prawie omdleje, może pojawić się szary odcień.
  • Ręce i stopy stają się mokre i lepkie od zimnego potu.
  • Zaburzenia mikrokrążenia krwi w nerkach prowadzą do niedotlenienia, martwicy kanalików i niedokrwienia.
  • Występuje ciężka duszność, zaburzenia czynności oddechowych.
  • Zakłócenia rytmu serca i nadmierne podniecenie.

Według wskazanych objawów wstrząsu spowodowanego utratą krwi, specjaliści medyczni mogą dokładnie zdiagnozować ten stan. Wymaga natychmiastowego wykrycia patologii na objawy, aby móc uniknąć śmierci.

Główne wskaźniki stanu osoby cierpiącej to:

  1. Temperatura i kolor naskórka.
  2. Częstość tętna (może wykazywać wstrząs krwotoczny tylko w połączeniu z innymi objawami).
  3. Wskaźnik wstrząsów - jest uważany za najbardziej informacyjny wskaźnik poważnego stanu. Jest to stosunek tętna do ciśnienia skurczowego. U zdrowej osoby nie powinna być większa niż 0,5.
  4. Godzinowa diureza. Jego stopniowy spadek będzie oznaczał początek szoku.
  5. Hematokryt. Jest to test, który może ujawnić adekwatność lub nieadekwatność krążenia krwi w organizmie.

Pierwszy etap

Jest to skompensowany wstrząs, który występuje z ostrym spadkiem objętości krwi krążącej o piętnaście procent. Obraz kliniczny zespołu o nieznacznym uwalnianiu jest zdominowany przez takie objawy, jak umiarkowana tachykardia i skąpomocz, ostre blanszowanie skóry, brak hipotonii tętniczej lub wyraźny spadek. Centralne ciśnienie żylne nie zmienia się.

Компенсированный шок может продолжаться довольно долго, если не была оказана неотложная помощь. В результате наступает прогрессирование опасного состояния.

Trzeci etap

Получила название некомпенсированного или декомпенсированного обратимого шока. Кровопотеря достигает тридцати-сорока процентов. Charakteryzuje się znacznym pogłębieniem zaburzeń krążenia. Ciśnienie krwi jest znacznie zmniejszone z powodu ciężkiego skurczu naczyń.

Podkreślono również dodatkowe objawy:

  • Ciężka tachykardia i ciężka duszność.
  • Akrocyanoza, szybki puls, blada skóra.
  • Zimny ​​pot i obniżająca skąpomocz.
  • Ostre zahamowanie ludzkich zachowań.
  • Normalny dopływ krwi do serca, nerek, wątroby, płuc i jelit jest stopniowo zakłócany, co nieuchronnie prowadzi do niedotlenienia tkanek.

Czwarty etap

Zdekompensowany lub nieodwracalny wstrząs. Jest to najpoważniejszy stan, który w większości przypadków jest śmiertelny. Spadek objętości krwi krążącej zbliża się do 45 procent lub więcej. Tachykardia osiąga 160 uderzeń na minutę, a tętno nie jest odczuwalne, umysł pacjenta jest całkowicie zdezorientowany.

Skóra staje się nienaturalnym odcieniem marmuru, który jest blady na tle dobrze określonych naczyń krwionośnych. Ciśnienie skurczowe na tym etapie zmniejsza się do krytycznych wskaźników - do 60 mm Hg. Manifestowanie hiporefleksji i bezmoczu.

Dalsze zakłócenie mikrokrążenia prowadzi do nieodwracalnej utraty plazmy, odrętwienia i ostrego chłodu kończyn. Znacznie zwiększone zaburzenia oddechowe. W ostatnim stadium wstrząsu krwotocznego należy pilnie hospitalizować, aby nie stracić pacjenta.

Pomóż z początkiem szoku

Opieka w nagłych wypadkach w przypadku wstrząsu krwotocznego powinna być bardzo skuteczna, zwłaszcza jeśli stan pacjenta osiągnął krytyczny poziom ciężkości. Najpierw musisz szybko zadzwonić do zespołu specjalistów medycznych, a następnie spróbować:

  1. Przestań krwawić, jeśli nie jest to wewnętrzne. Pamiętaj, aby używać uprzęży, wszystkiego, co znajdziesz pod ręką. Zwiąż lub delikatnie zaciskaj ranę, zanim przyjedzie karetka.
  2. Wyeliminuj wszelkie przedmioty, które mogą zakłócić oddychanie człowieka. Pamiętaj, aby rozpiąć ciasny kołnierz. W razie wypadku zaleca się najpierw usunąć wszelkie ciała obce z ust ofiary, które mogłyby się tam dostać, w tym wymioty, fragmenty zębów, jeśli to konieczne. Takiej pomocy może również udzielić nieprofesjonalny lekarz, który jest na miejscu. Staraj się nie wpuszczać języka do nosogardzieli. Wszystkie te manipulacje pomogą osobie nie udusić się i żyć do przybycia profesjonalistów.
  3. Jeśli to możliwe, daj ofierze znieczulające leki o działaniu nie narkotycznym. Lexier, Tromo i Fortral będą najlepsze. Należy pamiętać, że leki te nie powinny wpływać na funkcjonowanie układu oddechowego i krążenia. Również Baralgin i Analgin mogą pomóc w tej sytuacji. Środki te są zwykle łączone z lekami przeciwhistaminowymi.

Po hospitalizacji: działania specjalistów

Jeśli pacjent w stanie wstrząsu krwotocznego został pomyślnie hospitalizowany, lekarze przeprowadzą ogólną ocenę jego stanu.

Mierzone są parametry oddychania, ciśnienie krwi, określana jest stabilność świadomości. Następnie lekarze przerywają utratę płynu biologicznego.

Jest to główny środek usuwania osoby z szoku i zapobiegania śmierci.

Wymagana jest intensywna terapia infuzyjna przy stałej jednoczesnej kontroli diurezy godzinowej. Takie działania z terapią w dwóch lub trzech żyłach są istotne, jeśli zmniejszenie objętości krwi krążącej wynosi do czterdziestu procent lub więcej.

Potrzebna będzie również inhalacja stu procentowego tlenu przez specjalną maskę i wstrzyknięcie adrenaliny. Można go zastąpić środkami zawierającymi dopaminę.

Lekarze specjaliści po hospitalizacji muszą wykonać następujące czynności:

  1. Użyj cewników do inhalacji tlenu.
  2. Wprowadzić cewnik do żyły centralnej pacjenta, aby zapewnić swobodny dostęp do naczyń. Przy silnej utracie płynu biologicznego to nie wystarczy - musisz użyć żyły udowej.
  3. Następnie rozpoczyna się terapia infuzyjna (wspomniano powyżej w związku z dużą utratą krwi).
  4. Ocena skuteczności infuzji i kontroli oddawania moczu pacjenta za pomocą zainstalowanego cewnika Foleya.
  5. Badanie krwi
  6. Lekarz powinien przepisać leki przeciwbólowe i uspokajające.

W procesie udzielania pierwszej pomocy i leczenia bardzo ważne jest określenie źródła utraty krwi i próba złagodzenia stanu pacjenta, w tym momencie powstrzymanie utraty płynu biologicznego w jak największym stopniu.

W innej sytuacji ofiara po prostu nie będzie miała szansy na życie aż do przybycia wykwalifikowanych lekarzy. W siedemdziesięciu procentach przypadków pacjenci umierają przed przybyciem karetki

Indeks wstrząsów Algovera

Bardzo ważne jest obliczenie wskaźnika wstrząsu Algover, zdefiniowanego jako iloraz, gdy wskaźnik tętna jest podzielony przez wartość ciśnienia skurczowego. Normalnie wskaźnik wstrząsu jest mniejszy niż 1. W zależności od stopnia utraty krwi i ciężkości wstrząsu, może to być:

  1. wskaźnik od 1 do 1,1 odpowiadający łagodnej utracie krwi,
  2. indeks 1, 5 - średni stopień utraty krwi,
  3. indeks 2 - ciężka utrata krwi,
  4. Indeks 2.5 - niezwykle ciężka utrata krwi.

Oprócz wskaźnika Algauvera, pomiaru tętniczego i ośrodkowego ciśnienia żylnego (BP i CVP), monitorowanie diurezy minutowej lub godzinowej, a także poziom hemoglobiny i jej stosunek do wartości hematokrytu (ciężar właściwy erytrocytów całkowitej objętości krwi) pomaga wyjaśnić objętość utraconej krwi.

Następujące objawy wskazują na łagodną utratę krwi:

  1. Tętno poniżej 100 uderzeń na minutę, bladość,
  2. suchość i niska temperatura skóry,
  3. hematokryt od 38 do 32%, CVP od 3 do 6 mm słupa wody,
  4. diureza ponad 30 ml.

Umiarkowana utrata krwi objawia się bardziej wyraźnymi objawami:

  1. Zwiększenie tętna do 120 uderzeń na minutę
  2. podniecenie i niespokojne zachowanie
  3. pojawienie się zimnego potu
  4. spadek CVP do 3-4 cm słupa wody,
  5. spadek hematokrytu do 22-30%,
  6. diureza mniejsza niż 30 ml.

O poważnej utracie krwi wskazują:

  1. Tachykardia ponad 120 na minutę
  2. spadek ciśnienia krwi poniżej 70 mm Hg. Art. I żylne - mniej niż 3 mm wody Art.,
  3. ciężka bladość skóry, której towarzyszy lepki pot,
  4. bezmocz (brak moczu),
  5. spadek hematokrytu poniżej 22%, hemoglobina - poniżej 70 g / l.

Stopień i stopień nasilenia utraty krwi

Nasilenie obrazu klinicznego wstrząsu krwotocznego zależy od objętości utraty krwi i, w zależności od tego, jest rozprowadzane do:

  1. Ja - łatwo
  2. II - średnia
  3. III - ciężki
  4. IV - bardzo ciężki.

Kiedy I stopnia GSH utrata krwi nie więcej niż 15% całości. Na tym etapie rozwoju wstrząsu pacjent kontaktuje się, zachowuje swoją świadomość. Palorowi skóry i błon śluzowych towarzyszy wzrost częstości tętna do 100 uderzeń na minutę, lekkie niedociśnienie tętnicze (100 mm lub większe) i skąpomocz (zmniejszenie ilości wydalanego moczu).

Lęk i nadmierna potliwość łączą się z objawami GSH II stopnia, pojawia się akrocyjanoza (sinica warg, palców i kończyn). Częstość tętna wzrasta do 120 uderzeń na minutę, szybkość oddychania do 20 na minutę, ciśnienie krwi obniża się do 90-100 mm Hg. Art., Rośnie oliguria. Brak wolumenu Komitetu Centralnego wzrasta do 30%.

Podczas GSH III stopień utraty krwi sięga 40% BCC. Pacjenci w stanie zdezorientowanej świadomości, wyraźnej bladości i marmurkowatości skóry, a tętno przekracza 130 uderzeń na minutę. Pacjenci na tym etapie mają duszność (NPV do 30 min) i skąpomocz (bez moczu wydalanego), a skurczowe ciśnienie krwi spada poniżej 60 mm Hg. Art.

IV stopień GSH charakteryzuje się niedoborem objętości Komitetu Centralnego o ponad 40% i tłumieniem funkcji życiowych: brakiem pulsu, świadomości i ciśnienia żylnego. Pacjenci obserwowali arefleksję, bezmocz, płytki oddech.

Bez których nie można udzielić pierwszej pomocy.

Pomoc w przypadku wstrząsu krwotocznego nie może obejść się bez:

  1. nakładanie opatrunków hemostatycznych, opaski uciskowej, unieruchomienie kończyn na urazy dużych naczyń,
  2. dając ofierze pozycję leżącą, z lekkim szokiem, ofiara może być w stanie euforii i niewłaściwie ocenić swoje samopoczucie, spróbuj wstać,
  3. zrekompensować utratę płynu przy pomocy obfitego picia,
  4. ocieplenie ciepłych koców, grzejników.

Do sceny jest konieczne przyczyna «Pierwsza pomoc„ Życie pacjenta zależy od szybkości działania.

Algorytm świadczenia opieki medycznej w nagłych wypadkach

Algorytm działań lekarza zależy od ciężkości urazu i stanu pacjenta:

  1. sprawdzanie skuteczności bandaża ciśnieniowego, holowanie, nakładanie zacisków na naczynia z otwartymi ranami,
  2. instalacja systemów transfuzyjnych w 2 żyłach, jeśli to możliwe, nakłucie żyły podobojczykowej i jej cewnikowanie,
  3. ustanowienie transfuzji płynów w celu szybkiego odzyskania BCC, przy braku Reopolyglukine lub Polyglukine, normalny roztwór soli będzie odpowiedni na czas transportu,
  4. zapewnienie swobodnego oddychania poprzez przymocowanie języka, zainstalowanie kanału powietrznego, jeśli to konieczne, intubacja i tłumaczenie na sprzętowe oddychanie lub użycie torebki Ambu,
  5. znieczulenie za pomocą zastrzyków narkotycznych leków przeciwbólowych, baralgin i leków przeciwhistaminowych, ketaminy,
  6. podawanie kortykosteroidów w celu wsparcia ciśnienia krwi.

Karetka musi zapewnić, że pacjent zostanie przewieziony do szpitala tak szybko, jak to możliwe (za pomocą sygnału dźwiękowego), poinformować radio lub telefon o przybyciu ofiary w celu przygotowania personelu oddziału ratunkowego.

Leczenie wstrząsu krwotocznego

Intensywna terapia po zaprzestaniu krwawienia i cewnikowaniu żył ma na celu:

  1. Eliminacja hipowolemii i przywrócenie krążącej objętości krwi.
  2. Detoksykacja.
  3. Zapewnienie odpowiedniego mikrokrążenia i pojemności minutowej serca.
  4. Przywrócenie początkowych wskaźników osmolarności i zdolności transportu krwi przez tlen.
  5. Normalizacja i utrzymanie prawidłowej diurezy.
  6. Zapobieganie DIC (agregacja erytrocytów).

Aby osiągnąć te cele, priorytetem w leczeniu infuzji GSH było:

  1. Roztwory HES do 1,5 litra dziennie i normalizacja ciśnienia krwi onkotycznego,
  2. dożylne roztwory krystaloidów w objętości do 2 litrów, aż do normalizacji ciśnienia krwi,
  3. masa erytrocytów i inne substytuty krwi pod kontrolą CVP do poziomu hematokrytu 32-30%,
  4. roztwory koloidalne (żelatyny i dekstrany) w stosunku 1: 1 do całkowitej objętości naparów,
  5. oddana krew
  6. glikokortykosteroidy w maksymalnych dawkach (do 1,5 mg).

Ważną rolę w leczeniu GSH przypisuje się lekom rozszerzającym naczynia, koniecznym do wyeliminowania skurczu naczyń (papaweryna, aminofilina), zapobieganiu zespołowi reperfuzyjnemu, w przypadku którego stosuje się roztwory alkalizujące, przeciwutleniacze, GHB, trental i antyhistaminy oraz inhibitory proteolizy.

Kryteria skuteczności leczenia

Intensywna terapia GSH prowadzona jest na poziomie wskaźników wskazujących na eliminację stanu zagrażającego życiu:

  1. HELL do poziomu 100/60 mm Hg. Art. i powyżej
  2. Tętno do 100 uderzeń na minutę
  3. CVP 4 i powyżej mm wody, art.
  4. na minutę diureza powyżej 1 ml i co godzinę - ponad 60 ml,
  5. poziom hemoglobiny 60 g / l,
  6. stężenie tlenu we krwi 94-96%,
  7. zawartość białka w osoczu krwi wynosi ponad 50 g / l,
  8. hematokryt krwi żylnej 20% i więcej.

Możliwe komplikacje

Na tle zdekompensowanego GSH może rozwinąć się:

  1. DIC - zespół (zlepianie czerwonych krwinek),
  2. zespół reperfuzyjny (paradoks tlenowy),
  3. niedokrwienie mięśnia sercowego,
  4. śpiączka
  5. migotanie komór
  6. asystolia.

Konsekwencje. Kilka lat po masowej utracie krwi, której towarzyszy GSH, może rozwinąć się patologia endokrynologiczna i przewlekłe choroby narządów wewnętrznych z wynikiem niepełnosprawności.

20. Zagrożenia i skutki krwawienia.

Wśród niebezpieczeństw krwawienia są:

• ucisk narządu znajdującego się w ubytku o małej objętości z nagromadzeniem w nim krwi,

• zakażenie krwi nagromadzonej w tkankach lub jamach ciała,

• kompresja wielkich naczyń i krwiaka tworzącego nerwy.

Wraz z utratą krwi rozwija się niedokrwistość, a przy znacznej (silnej utracie krwi) może dojść do śmierci.Kompresja ważnych organów, takich jak mózg, serce,

płuco występuje, gdy krwawienie występuje w ograniczonej jamie

- Jama czaszki, osierdzia, klatki piersiowej.

Rozlane zakażenie krwi. Jakiekolwiek nagromadzenie krwi poza naczyniem jest dobrym składnikiem pokarmowym dla mikroorganizmów i może prowadzić do powstania procesu ropnego - ropnia, ropowicy, ropienia rany chirurgicznej, ropnego

Krwiak. Po zranieniu dużego naczynia tętniczego krew może gromadzić się w szczelinie między tkankami - pojawia się krwiak, który nadal komunikuje się ze światłem naczynia (krwiak pulsujący). Z czasem wokół krwiaka powstaje

torebka tkanki łącznej i pulsujący krwiak zamieniają się w zamknięty tętniak. Tworzenie się dużego krwiaka może prowadzić do ucisku wielkiego naczynia i spowodować przerwanie dopływu krwi do tkanek.

21. Krwawienie. Charakterystyka niektórych rodzajów krwotoku i krwawienia.

Krwawienie (krwotok) jest wyjściem krwi poza łożysko naczyniowe.

zewnętrzne - uwalnianie krwi do środowiska (krwioplucie, krwawienie z nosa), wewnętrzne - uwalnianie krwi w jamie ciała (hemothorax, hemopreicard).

Krwotok jest uwalnianiem krwi do tkanki.

Nagromadzenie skoagulowanej krwi w tkance nazywane jest krwiakiem, a gdy zachowane są elementy tkankowe, namaczanie krwotoczne (infiltracja). Płaskie krwotoki - krwotoki, mała kropka - wybroczyny.

22. Tymczasowe zatrzymanie krwawienia.

W celu tymczasowego zatrzymania krwawienia tętniczego stosuje się następujące typy. I. Nacisk palca pnia tętniczego.

Aby zatrzymać krwawienie z naczynia głównego, naciskając je do kości nad raną.

1) wspólna tętnica szyjna: naciskając I palcem lub w środku wewnętrznej krawędzi mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego w kierunku guzka szyjnego poprzecznego procesu VI kręgu szyjnego

2) zewnętrzna tętnica szczękowa - do dolnej krawędzi dolnej szczęki (granica tylnej i środkowej 1/3 szczęki).

3) czasowy - w obszarze świątyni powyżej kozła usznego

4) podobojczykowy - w środku regionu nadobojczykowego do guzka żebra I

5) ramię - do kości ramiennej na wewnętrznej krawędzi mięśnia dwugłowego

6) pachowy - pod pachą do głowy kości ramiennej

7) radialny - do promienia, w którym określa się impuls

8) łokieć do kości łokciowej

9) udowe - w środku więzadła poczwarki do kości łonowej

10) podkolanowy - do połowy podkolanowej dołu

11) tętnicy grzbietowej stopy - na jej grzbietowej powierzchni między kostkami zewnętrznymi i wewnętrznymi

12) brzucha - pięść do kręgosłupa na lewo od pępka

Ii. Okrągłe uprząż kończyn:

Zasady stosowania gumki Esmarkh.

- nanieść warkocz na gładką tkaninę bez fałd, aby nie uszkodzić skóry,

- umieść uprząż nad raną i jak najbliżej niej,

- pierwszy obrót rozciągniętej gumki musi zatrzymać krwawienie,

- następne kilka etapów wzmacnia osiągnięty sukces,

- związać luźne końce lub haczyki,

- sprawdzić poprawność zastosowania opaski uciskowej, aby zatrzymać krwawienie i zanik tętna,

- pod pakietem dołącz notatkę wskazującą czas jej nałożenia,

- w zimnej porze, załóż uprząż przez nie więcej niż 30 minut, w ciepłej nie dłużej niż 1 godzinę,

- jeżeli upłynęło więcej niż 1,5 godziny od nałożenia, przez 1–2 minuty opaska uciskowa powinna zostać poluzowana w celu przepływu krwi, aby uniknąć martwicy, w tym samym czasie krwawiące naczynie jest dociskane palcem powyżej rany

- w celu zapobiegania szokowi - w celu unieruchomienia kończyny,

- transport pacjenta za pomocą opaski uciskowej - z kolei I zakryj kończynę zimą.

Iii. Ogranicz zgięcie kończyn w stawach.

1. Tętnica przedramienia jest ściśnięta, gdy ramię jest zgięte w stawie łokciowym do uszkodzenia, po czym następuje fiksacja. Jest stosowany do krwawienia tętniczego z ręki i n / 3 przedramienia.

2. Tętnica podobojczykowa, tętnice ramienne - pociągnij oba łokcie z zagiętymi przedramionami z powrotem do możliwego kontaktu i napraw.

3. Podołkowy - maksymalne zgięcie kolana (w podkolanowym dole - wałku). Jest stosowany do krwawienia z tętnic stopy i n / 3 dolnej części nogi.

IV. Nakładka hemostatyczna nakładkowa.

W przypadku krwawienia tętniczego krawędzie rany są odsunięte, oba końce tętnicy zostają znalezione i przechwycone sterylnymi klipsami z późniejszym nałożeniem opatrunku aseptycznego. Kiedy krwawienie żylne - podniesiona pozycja kończyny i bandaż uciskowy.

Przyczyny wstrząsu krwotocznego

Podstawą wstrząsu krwotocznego jest poważne uszkodzenie naczyń krwionośnych. Ostry wyciek płynu w naczyniach oznacza brak pół litra na litr krwi, w połączeniu z gwałtownym spadkiem ilości krążącego płynu. Sytuacja ta jest zwykle spowodowana poważnymi obrażeniami, którym towarzyszą poważne uszkodzenia naczyń krwionośnych. Często wstrząs krwotoczny jest konsekwencją patologii w ginekologii: urazy podczas porodu, krwotok poporodowy, przedwcześnie odłączone łożysko, śmierć płodu, ciąża pozamaciczna. Конечно же, сильное кровотечение может случиться после операции, когда распадается раковая опухоль, возникновении сквозного отверстия и, как следствие, желудочной язвы.

Степени тяжести

Oczywiście, tylko indeks indeksu nie może być uważany za absolutny. Lekarze widzą go w kompleksie z utratą krwi. Nazywa się klasyfikację rodzajów ciężkości wstrząsu, jak również wskaźniki, ale zapewnia obecność pewnej objętości krwi. Tak więc łagodny stopień oznacza wskaźnik wstrząsów 1,0-1,1 i utratę krwi od 10 do 20% objętości, ale nie więcej niż 1 litr. Średnia dotkliwość - wskaźnik wstrząsu do 1,5, utrata od 20 do 30% objętości, ale nie więcej niż 1,5 litra. Ciężki - indeks do 2,0, utrata do 40% lub do 2 litrów. Skrajność - indeks do 2,5, utrata ponad 40% lub więcej niż 2 litry.

Diagnoza choroby

Wstrząs krwotoczny (kod ICD 10 - R 57.1) odnosi się do warunków podobnych do odwodnienia, które charakteryzują się gwałtownym zmniejszeniem ilości krwi w naczyniach krwionośnych organizmu. Centrum diagnozowania objawów wstrząsu krwotocznego stanowi określenie ilości utraconej krwi, źródła wycieku i jego intensywności.

Pierwszym jest kontrola źródła wycieku płynu z naczyń. Lekarz ocenia stopień uszkodzenia. Krew może płynąć pulsującym strumieniem lub bić fontannę. Ważne jest, aby zrozumieć, że wyciek następuje nagle, w dużej objętości iw krótkim czasie.

Jak zapewnić pierwszą pomoc

Stan ofiary jest bardzo ważny dla właściwej oceny. Znajdź przyczynę krwawienia i usuń ją jak najszybciej. Odpowiednio świadczona pierwsza pomoc przyczynia się do szybszego uwolnienia ofiary ze stanu szoku, a czasami może nawet uratować mu życie.

Więc dowiedzmy się, co zrobić ze wstrząsem krwotocznym. Pierwszym krokiem jest zlokalizowanie źródła straty. Miejsce nad źródłem wycieku krwi należy przywiązać bandażem lub opaską uciskową. Opaska uciskowa zwykle mocno naciska na naczynia i może je uszkodzić, dlatego lekarze medycyny ratunkowej zalecają użycie szmatki lub bandaża z gazy. Nad raną musi być ciasno zawiązany, owinięty ciasno wiązką na górze, która po 1 godzinie będzie musiała być obracana stopniowo, aby uniknąć śmierci tkanki poniżej zabandażowanego obszaru. Ponadto nie zaleca się podejmowania żadnych środków bez lekarzy. Należy poczekać na przybycie karetki i napisać ciasny bandaż na rannym czasie, aby lekarze zrozumieli, jak długo rana jest zlokalizowana z dopływu krwi.

Leczenie wstrząsu krwotocznego

Po przybyciu karetki, lekarze przystąpią do przywrócenia objętości płynu w naczyniach. W przypadku poważnego wycieku, dawka krwi jest podawana pacjentowi. Jeśli utrata krwi jest umiarkowana lub lekka, można zastosować specjalny roztwór uzupełniający - sól fizjologiczną, substytut krwi, masę krwinek czerwonych.

Algorytm działania

Wstrząs krwotoczny jest niezwykle niebezpiecznym stanem, który zagraża życiu człowieka i wymaga natychmiastowej pomocy w nagłych wypadkach. Algorytm renderowania pierwszej pomocy w nagłych wypadkach jest podobny niezależnie od przyczyn ostrej utraty krwi. Przede wszystkim zadzwoń po karetkę i natychmiast działaj:

Krok 1. Pierwszym działaniem ratunkowym w przypadku nagłej potrzeby leczenia wstrząsu krwotocznego jest wyeliminowanie nadmiernego krwawienia. Możesz zatrzymać krew w jeden z następujących sposobów:

  • mocno dociśnij uszkodzoną tętnicę powyżej uszkodzonego obszaru,
  • nałożyć specjalną uprząż medyczną
  • dokręć ciasny bandaż nad rannym obszarem.

Uwaga! Konieczne jest zapisanie czasu zastosowania opaski uciskowej i przekazanie tej informacji zespołowi medycznemu.

Krok 2. Upewnij się, że puls jest obecny, upewnij się, że funkcje oddechowe i drogi oddechowe są utrzymane.

Krok 3. Podaj poszkodowanemu ciału prawidłową postawę na twardej, równej powierzchni. Jeśli ofiara jest nieprzytomna, połóż go na boku i odrzuć głowę do tyłu.

Uwaga! Jeśli zamierzone jest złamanie kręgosłupa szyjnego, zabronione jest przesuwanie głowy osoby z powrotem. Pacjenci z prawdopodobnym złamaniem kości biodrowych są umieszczani w miednicy, z nogami lekko zgiętymi w kolanach, rozkładając kończyny na bok.

Krok 4. Ważną awaryjną interwencją w przypadku wstrząsu krwotocznego jest ogrzanie pacjenta przez owinięcie go ciepłym kocem.

Krok 5. Sterylny opatrunek aseptyczny należy nałożyć na otwartą ranę. W przypadku zaobserwowania krwawienia żylnego lub włośniczkowego, rana ściśle rana nie będzie krwawić.

Uwaga! W przypadku podejrzenia urazu czaszkowo-mózgowego lub zranienia rany brzucha, stosowanie leków przeciwbólowych jest zabronione ze względu na ryzyko pogorszenia czynności układu oddechowego.

Krok 6. W przypadku wstrząsu krwotocznego, opieka w nagłych wypadkach jest prowadzona przy stałym monitorowaniu ciśnienia krwi ofiary. Z ostrym spadkiem tonometru musisz podać ofierze, jeśli jest przytomny, dużą ilość płynu.

Dalsze działania powinny być prowadzone w szpitalu.

Definicja

Wstrząs krwotoczny wymagający opieki w nagłych wypadkach jest rodzajem kryzysu hipowolemicznego, który rozwija się w wyniku ostrej lub masywnej utraty krwi (ponad 10% całkowitej objętości krwi krążącej).

Aby zapewnić odpowiednią opiekę w nagłych wypadkach w przypadku wstrząsu krwotocznego, bardzo ważna jest nie tylko objętość, ale także szybkość utraty krwi.

Czynnik 1. Intensywne obfite krwawienie

Przyczyną nagłego ostrego intensywnego uwalniania krwi jest całkowite poprzeczne pęknięcie dużych naczyń: aorty, górnych i dolnych żył oraz pnia płucnego. Chociaż objętość utraty krwi w takich sytuacjach jest niekrytyczna (do 300 ml), jednak w wyniku błyskawicznego obniżenia ciśnienia krwi występuje całkowity brak tlenu w mózgu i tkankach mięśnia sercowego, co jest obarczone szybkim początkiem śmierci. Ten czynnik staje się główną przyczyną śmierci z powodu utraty krwi.

Czynnik 2. Powolne silne krwawienie

Przyczyną masowego wycieku krwi, w której uwalnianych jest ponad 50% istniejących zbiorników, są otwarte i zamknięte obrażenia oraz interwencja chirurgiczna. Ciężkie i rozległe krwawienia mogą być wynikiem poważnych chorób somatycznych, takich jak: perforacja wrzodu żołądka lub rozpad nowotworu złośliwego. Pomimo imponującej ilości krwi utraconej z powodu powolnego tempa procesu, organizmowi udaje się zastosować mechanizmy kompensacyjne.

Główne objawy kliniczne wstrząsu krwotocznego, wymagające pilnej opieki w nagłych wypadkach, to:

  • bladość skóry, płytki paznokciowe, błony śluzowe,
  • niedociśnienie,
  • wzrost tętna.

W ciężkich sytuacjach zmniejsza się ilość moczu wydalanego przez nerki. Upadek i obniżony poziom świadomości do śpiączki można naprawić.

Przyczyny

Wstrząs krwotoczny może być spowodowany urazem, urazem, spontanicznym krwawieniem lub operacją. Według statystyk medycznych wstrząs krwotoczny w położnictwie jest największym odsetkiem całkowitej masy takich warunków wstrząsowych. U kobiet w ciąży może wystąpić ostra utrata krwi w następujących przypadkach:

  • ciąża pozamaciczna, pęknięcie jajowodu,
  • przedwczesne oderwanie, prezentacja łożyska lub przywiązanie intymne,
  • niedociśnienie lub pęknięcie macicy,
  • przedostanie się płynu owodniowego do krwiobiegu kobiety w ciąży,
  • krwawienie z koagulopatii macicy i DIC,
  • ostra stłuszczenie wątroby kobiet w ciąży.

W praktyce ginekologicznej przyczyną krwawienia z późniejszym wystąpieniem wstrząsu krwotocznego może być:

  • apopleksja jajników,
  • onkologia,
  • septyczne procesy, którym towarzyszy ogromna martwica tkanek,
  • traumatyczne obrażenia narządów płciowych.

Z tego filmu możesz dowiedzieć się więcej o wstrząsie krwotocznym w położnictwie:

W praktyce klinicznej wstrząs krwotoczny staje się wynikiem niewłaściwej lub nieodpowiedniej opieki w nagłych wypadkach lub terapii medycznej w przypadku następujących chorób, stanów lub manipulacji:

  • patologie, które mogą powodować ostre odwodnienie organizmu,
  • przedłużony pobyt w środowisku o wysokiej temperaturze powietrza
  • cholera,
  • zapalenie kości i szpiku
  • sepsa,
  • nieskompensowana cukrzyca
  • niedrożność jelit i / lub zapalenie otrzewnej,
  • zmiany onkologiczne
  • mała objętość i częstość krwawień na tle ostrej niewydolności serca i gorączki,
  • podczas EPI lub znieczulenia peridural z powodu stosowania ganglioblokerów i diuretyków.

Czynnikami pośrednimi, które mogą spowodować początek wstrząsu krwotocznego, są:

  1. Nieprawidłowe oszacowanie prędkości i objętości krwawienia,
  2. Niepoprawnie wybrana taktyka wypełniania utraconego tomu,
  3. Późna lub niewystarczająca korekta w przypadku niewłaściwej transfuzji krwi lub w przypadku krwawienia, które są spowodowane przez choroby, które powodują naruszenie jej krzepnięcia,
  4. Opóźnienie i / lub zły wybór leków, aby zatrzymać utratę krwi.

Mechanizm rozwoju

Po prostu patogeneza wstrząsu krwotocznego może być reprezentowana przez następujący schemat.

Jeśli krwawienie nie ustaje, a utracona objętość nie zostaje przywrócona, zachodzą nieodwracalne zmiany i całkowita śmierć komórek wszystkich narządów i układów, w tym płuc i mózgu. W tym przypadku nawet prowadzenie intensywnej terapii infuzyjnej jest bezużyteczne - nieunikniona śmierć.

Obraz kliniczny

Następujące objawy i objawy są charakterystyczne dla wstrząsu krwotocznego:

  • ogólna słabość
  • nudności z suchością w ustach
  • zawroty głowy, ciemnienie oczu, utrata przytomności,
  • blanszowanie skóry do szarego odcienia,
  • spadek temperatury kończyn,
  • zimny pot
  • zmniejszanie powstawania normalnej ilości moczu,
  • rozwój ostrej niewydolności nerek,
  • wzrost duszności, zaburzenia rytmu oddechowego,
  • występowanie trwałego pobudzenia emocjonalnego,
  • sinica stóp, dłoni, uszu, warg i czubka nosa,
  • wzrost całkowitego obrzęku.

Ogólnie, kliniczne objawy wstrząsu krwotocznego u ludzi zależą nie tylko od szybkości utraty krwi, ale także od poziomu indywidualnych mechanizmów kompensacyjnych, które bezpośrednio zależą od wieku, składu konstytucyjnego i towarzyszących czynników obciążających, takich jak choroby serca i płuc.

Dzieci i osoby w podeszłym wieku, kobiety w ciąży ze stanem przedrzucawkowym, a także osoby cierpiące na otyłość lub o obniżonej odporności cierpią bardziej niż inne krwawienia.

Wersja amerykańskiego stowarzyszenia chirurgów

Pomimo faktu, że decydującą rolę w wystąpieniu wstrząsu krwotocznego nadal odgrywa współczynnik krwawienia, w celu oszacowania mniej więcej utraconej objętości krążącej krwi, lekarz początkowo opiera się na najważniejszych kryteriach kliniki wstrząsu krwotocznego: puls, ciśnienie krwi w ogóle, a ciśnienie skurczowe w szczególności Wskaźnik wstrząsu Algauvera-Grovera, wartość centralnego ciśnienia żylnego, a także objawy kliniczne i oznaki dysfunkcji narządu i zaburzenia hemodynamiczne.

Kończyny są zimne w dotyku, szare.

W pozycji poziomej (tył) ciśnienie krwi jest obniżone.

Ostre spowolnienie tworzenia się moczu.

Wskaźniki krytyczne: OGRÓD 100.

Objawy kliniczne uzupełniają: marmurkowatość wszystkich powłok skóry, sinica dystalnych regionów i brak w nich pulsu, upośledzenie świadomości (aż do śpiączki).

Katastrofalny spadek ciśnienia krwi.

Każdy, nawet pierwszy, nasilenie wstrząsu krwotocznego jest bezpośrednim wskazaniem do opieki w nagłych wypadkach i intensywnej terapii.

Na podstawie objawów klinicznych

Wyróżnia się następujące stadia patofizjologiczne wstrząsu krwotocznego z ich odpowiednimi klinikami:

  1. Etap kompensacji wstrząsu lub „centralizacja krążenia krwi”
    • pacjent jest przytomny, może być poruszony lub spokojny,
    • blada skóra, kończyny zimne w dotyku,
    • wizualnie rozróżnialne żyły - spał,
    • obficie zimny i lepki pot
    • OGRÓD - normalny lub niski, tata zwiększony,
    • puls jest słabo wypełniony i przyspieszony
    • tworzenie moczu spada z normy 45–50 do 25 ml / h.
  1. Etap dekompensacji lub „kryzys mikrokrążenia”
    • pacjent jest zahamowany lub w stanie prostracji,
    • cała skóra jest koloru marmuru, a odcinki dystalne są cyjanotyczne,
    • duszność, pragnienie
    • niskie ciśnienie krwi
    • Wskaźnik wstrząsów = 1,5-2,
    • synteza moczu ustaje i rozwija się bezmocz,
    • Zespół DIC - na etapie dekompensacji,
    • przy silnym nacisku na czubek palca blada plama napełnia się krwią po ponad 4-5 sekundach.
  1. Etap nieodwracalnego lub opornego wstrząsu
    • akumulacja nadmiaru substancji toksycznych,
    • śmierć struktur komórkowych
    • pojawienie się oznak awarii poliorganu,
    • brak efektu terapii infuzyjno-transfuzyjnej i niezdolność do stabilizacji ciśnienia krwi.

Ostatni etap z reguły trwa około 12 godzin, po których następuje śmiertelny wynik.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że nie każdy pacjent przechodzi wszystkie etapy wstrząsu. Szybkość przejścia z pierwszego etapu wstrząsu krwotocznego do następnego zależy nie tylko od objętości i szybkości utraty krwi, ale także od początkowego stanu pacjenta, lokalizacji i charakteru przenoszonego uszkodzenia, czasu niedociśnienia tętniczego, terminowości i adekwatności intensywnego leczenia.

Pierwsza pomoc

Przede wszystkim na etapie przedszpitalnym konieczne jest przeprowadzenie dostępnych manipulacji, aby tymczasowo zatrzymać krwawienie za pomocą wszelkich dostępnych materiałów. Następnie należy skontaktować się z zespołem resuscytacyjnym lub dostarczyć pacjenta do szpitala niezależnie.

Ponadto zapewnienie pierwszej pomocy w nagłych przypadkach wstrząsu krwotocznego powinno być przeprowadzone zgodnie z zasadą „3 cewników”, która obejmuje 3 etapy:

  1. Zapewnione do utrzymania wymiany gazowej i dróg oddechowych. Ustawić rurkę nosowo-żołądkową. W razie potrzeby zostanie uruchomiony respirator sztucznego oddychania lub komora ciśnieniowa.
  2. Za pomocą cewników do 2-3 żył obwodowych uzupełniana jest objętość krwi krążącej, która jest przeprowadzana zgodnie ze specjalną tabelą i indywidualnymi obliczeniami. Równocześnie równowaga roztworów krystaloidów i koloidów nie powinna być mniejsza niż 1: 1, najlepiej 1: 2.
  3. Zapewnia cewnikowanie pęcherza moczowego.

Następnie niezbędna diagnostyka i intensywna opieka są konsekwentnie przeprowadzane zgodnie z następującym algorytmem:

  • Szybkie analizy określające poziom stężenia glukozy w osoczu i ilość ciał ketonowych w moczu.
  • Środki zapobiegawcze zapobiegające wystąpieniu stanu hipoglikemii i śmiertelnej ostrej encefalopatii Wernickego - tiamina (100 mg) jest najpierw wstrzykiwana dożylnie i dopiero po podaniu bolusa 40% roztworu glukozy (20–40 ml, dawka będzie się zwiększać, jeśli to konieczne).
  • Wykorzystanie antidotów o wąskim profilu - tylko w razie potrzeby i po specjalnej diagnostyce.
  • Zmniejszenie obrzęku mózgu, zapalenia jego błon i zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego - algorytm: pierwsza infuzja mannitolu, następnie wprowadzenie furosemidu, a następnie bolus deksametazonu.
  • Do neuroprotekcji, w zależności od stanu, piracetam (kroplówka) lub glicyna (na policzek) lub mexidol (bolus) lub semax (wkraplanie do nosa).
  • Terapia objawowa - rozgrzewanie lub chłodzenie kończyn za pomocą grzejników, zatrzymywanie drgawek (Relanium), zapobieganie wymiotom (raglan)
  • Wymagane ciągłe monitorowanie EKG.

Terapia terapeutyczna

W rzeczywistości leczenie wstrząsu krwotocznego występuje po ustabilizowaniu stanu pacjenta. W ogólnym schemacie utrzymania i normalizacji żywotnej aktywności organizmu stosuje się standardowo następujące zasady:

  • Witamina C, dicynone, essliver, troksevazin - w celu przywrócenia i stabilizacji błon komórkowych.
  • Gangliobloki, trental, kuranty - aby wyeliminować skutki skurczu naczyń.
  • Karvetina, cocarbaxylase, riboxin, actovegin, cytochrom C, mildronate, dopamina - w celu utrzymania mięśnia sercowego.
  • Hydrokortyzon, prednizon, deksametazon - w celu poprawy pracy skurczowej serca.
  • Kontrikal - normalizacja rzeczywistych właściwości i krzepnięcia krwi.
  • Gdy wartości OGRODU powyżej 90 mm Hg. wskazane jest stosowanie droperidolu - w celu utrzymania aktywności ośrodkowego układu nerwowego.

Algorytm leczenia skutków wstrząsu krwotocznego jest od dawna testowany, a dawkowanie powyższych leków jest ściśle regulowane. Równie ważny jest okres rehabilitacji, w tym ćwiczenia.

Podsumowując, przypominamy, że szybka i odpowiednia pomoc w przypadku wstrząsu krwotocznego uratuje nie tylko zdrowie, ale także życie. .

Loading...